Lezersrecensie
Zolderkind - beroofd van vrijheid
Een foto van een zwarte jongen die 150 jaar geleden uit Congo werd meegenomen naar Engeland inspireerde auteur Lola Jaye om ‘Zolderkind’ geboren te laten worden.
In de ene verhaallijn keren we terug naar de koloniale periode van Congo begin de jaren 1900, een wrede onrechtvaardige tijd van slavernij, uitbuiting, mishandeling en afslachting van de lokale Congoleese bevolking.
Dikembe, de jongste telg van een Afrikaans gezin , maakt samen met Brits ontdekkingsreiziger Sir Richard Babbington, de overzet naar een vreemd koud land, Engeland, nog niet wetende dat hij zijn ouders en broers nooit meer zal terugzien. Dikembe fungeert er als gezelschapsjongen voor Babbington. Ook al geniet Dikembe wel de beste schoolopleiding en wordt hij in de mooiste maatpakken gestopt toch is hij allesbehalve vrij. Hij krijgt sinds aankomst een andere naam, Celestine en wordt door iedereen raar bekeken. Hij voelt zich diep ongelukkig en mist zijn moeder vreselijk erg maar toch probeert hij er het beste van te maken.
Als Babbington vroegtijdig sterft wordt het jonge leven van Celestine nogmaals volledig overhoop gehaald: hij komt onder de hoede van Babbingtons erfgenamen die hem opsluiten op zolder en hem vreselijk mishandelen, dit zowel emotioneel als lichamelijk. Celestine weet ergens wel dat dit niet het leven is dat Sir Richard hem had beloofd en probeert een uitweg te vinden om zichzelf zo goed mogelijk te bevrijden.
De andere verhaallijn situeert zich rond 1993 waar we Lowra ontmoeten, een zwaar getraumatiseerde jonge vrouw die in haar tienerjaren ook op die donkere zolder heeft vastgezeten maar dit in heel andere vreselijke omstandigheden. Ze heeft destijds niet getwijfeld om te vluchten toen ze daar de kans toe kreeg en keerde nooit meer terug. Als ze jaren later bericht krijgt van een notaris dat haar stiefmoeder is gestorven en ze het huis erft komen niet enkel de fijne herinneringen aan haar vader maar ook al haar ergste nachtmerries terug tot leven. Durft ze het aan om de woning te betreden en voor eens en altijd haar verleden achter zich te laten?
Zolderkind is een bijzonder gevoelige roman, een roman afwisselend verteld met een dubbele verhaallijn die gaandeweg meer en meer met elkaar verbonden worden ook al lijkt er 100 jaar tussen te zitten.
Verschillende thema’s weet de auteur vast te leggen in dit boek. Ze toont ook aan wat de gevolgen en nasleep zijn van racisme, slavernij, misbruik, vrijheidsberoving, misleiding. Wat doet dit met de ontwikkeling van een persoon, hoe kijk je naar jezelf in de spiegel, hoe ga je om met jezelf en met anderen... Kan en durf je jezelf nog blootgeven, durf je nog iemand dicht toe te laten in je leven, ben je nog in staat om iemand te vertrouwen, iemand zelf lief te hebben ...
Niet elke schouder is even sterk om te dragen, de ene heeft net dat extra duwtje nodig terwijl een ander in zichzelf voldoende oerkracht vindt om te overleven. Het maakt niet uit zolang we er maar blijven op vooruit gaan en (elkaar) nooit opgeven.