Ik moest het weten....

Wat dat betreft ben ik dus net zo meedogenloos als de paparazzi die Harry zijn hele leven hebben gevolgd en gekweld.
Met dit verschil; dit is zijn eigen verhaal.
Het boek leest vlot en lekker en de enige periode dat ik even in een dip zat was tijdens zijn diensttijd. Voor mij wat al te technische informatie.
Wat mij opviel is dat er over de periode met zijn moeder tot aan haar dood hij weinig over haar los laat.
Later in het verhaal komt hier een plausibele verklaring voor.
Bij biografieën ben ik altijd weer verbijsterd dat mensen exact weten hoe een gesprek gegaan is, een gesprek dat 15 jaar geleden heeft plaats gevonden zo ook in deze biografie.
Alleen, op de een of andere manier geloof ik hem. Ik kan mij de beelden nog herinneren dat Charles begroet werd door zijn moeder toen zij van een lange reis terug kwam en Charles nog maar een kleine jongen was. Niets geen uitbundigheid maar een stijve en ongemakkelijke handdruk.
In het boek zijn er m.n. 3 personen uit de familie die er behoorlijk van langs krijgen; ook behoorlijk persoonlijk!!
Ik heb mij vermaakt met dit boek ( in feite niet zo heel netjes als je leest hoe zij behandeld zijn ) maar ik heb niet echt nieuwe dingen gelezen.
Het enige wat mij opviel is dat er van discriminatie door leden van de familie geen melding gemaakt wordt in het boek terwijl dit toch één van de grootste onderwerpen was tijdens het interview met Oprah.
"Zou het wel allemaal waar zijn"? is de eerste reactie die ik krijg als ik vertel dat ik dit boek gelezen heb. ( De tweede stelling die gedeponeerd wordt is het feit dat Harry dit boek voor de centen heeft geschreven. Nou, met een contract voor € 100 miljoen bij Netflix lijkt mij dit niet helemaal waar!!!!!)
Een verhaal heeft net als een pannenkoek 2 kanten maar ik geloof dat we die andere kant nooit zullen weten, zeker daar het adagium van de familie " Never complain, never explain "is.