Nee......

Waar te beginnen? Bij de kaft dan maar. Via een uitgekiende marketing strategie was ik al benieuwd naar het boek voor het uitkwam.
De kaft ziet er erg uitnodigend uit, en net zoals Brenda al schreef ; "een cover hoeft niet superdruk te zijn"
Het verhaal wordt in een goed tempo verteld met flashbacks naar het verleden. De schrijfster legt een puzzel neer en door te verbinden met het verleden zie je het hele plaatje. Echt spannend wordt het voor mij niet. Zonder blase te willen klinken zag ik de plot al van mijlen ver aankomen dus ik was niet verbaasd over datgene wat er gebeurde.
Hoofdpersonage Geo heeft het ook steeds over dat "niemand weet wat er echt die nacht gebeurde"....Nou, toen het beschreven werd dacht ik; "Ja,...en????" Je hoeft niet eens goed op te letten want het wordt je bijna op een presenteer blaadje aangereikt. Het verhaal zit vol inconsistenties.
Op pagina 310 heeft politie agent Kaiser een gesprek met collega Kim ( waar hij een verhouding mee heeft maar die afgelopen is... wat weer de standaard gevoelens van spijt etc oproept.) waar zij het hebben over het motief van de dader. Hij zegt letterlijk dat hij niet van dit gepsychologiseer houdt omdat het zijn vak niet is. En daarna legt hij in 1,5 blz uit hoe de dader in elkaar steekt in het gesprekje met zijn collega.
Een ander cliché, behalve de verhouding is de gevangene die sex heeft met de cipier en deze zin wilde ik jullie niet onthouden: "Hij likt haar zoals een puppy een hand likt. Alleen was het geen hand."
En nog een: "Haar tepels waren als twee verse muggenbulten". Nou sorry, maar met zulke zinnen kun je mij wegdragen.
Wat ik ook niet zo goed begrijp is de vertaling van het boek. Waarom zijn dingen awkward en een voorraad drugs een stash? Ongemakkelijk en een voorraad voldoen m.i. prima.
Al met al een boek waarvan de kaft mij meer beloofde dan dat het verhaal leverde