Hartstocht

Vincent de L´Etoile: "Van mij wordt gezegd: hij is een prachtkind. Kijk maar: echt een prachtkind. Zwart haar. Groene amandelvormige ogen. De huid van een meisje. Ik zeg: ze vergissen zich, ik ben geen kind meer".

BIJ AFWEZIGHEID VAN MANNEN
(En l'absence des hommes). Auteur Philippe Besson (1967), vertaler Theo Buckinx.
En l'absence des hommes (2001) is Besson's debuutroman. (Eerder gelezen van deze auteur: Lieg met mij).
Thema's: Verlies van geliefden - Afwezigheid van geliefden - Verdwijnen van geliefden.
Deel één. 1916 Parijs. De jonge (16) naïeve Vincent de L'Etoile vertelt over zijn ontmoeting met de veel oudere (45) schrijver Marcel Proust (À la recherche du temps perdu). De relatie tussen Vincent en Marcel is zinderend, maar blijft platonisch. De jonge Vincent vindt bij Marcel intellectuele bevrediging. Tegelijkertijd ontstaat er een hechte vriendschap tussen Vincent en Arthur Valès. Arthur is 21, onderwijzer en de (bastaard)zoon van de huishoudster in huize de L'Etoile. Hij is als frontsoldaat gelegerd in Verdun. Tijdens zijn verlof hebben de jongemannen een intense seksuele relatie. Het verschil tussen beide relaties kan niet groter zijn: enerzijds het mondaine leven in de salons van Parijs met de ziekelijke Proust, anderzijds de verhalen over dood en verderf in de loopgraven van de stoere Arthur.
Wanneer Marcel enkele dagen buiten Parijs verblijft en Arthur is teruggekeerd naar het front, ontstaat er in het tweede deel van het boek een openhartige en aangrijpende (en voor de lezer een boeiende) briefwisseling tussen Marcel en Vincent enerzijds en tussen Arthur en Vincent anderzijds. De laatste brief is een schrijven van de commandant van het regiment van Arthur gericht aan zijn moeder...
Deel 3 geeft een verrassende wending aan het verhaal. In een smartelijke (bijna) monoloog vertelt de moeder van Arthur aan Vincent waarover zij tegenover haar zoon Arthur altijd gezwegen heeft. Vincent blijft achter in wanhoop, eenzaamheid, onzekerheid en "verloren voor de mannen".

Twee mannen geven op zeer verschillende wijze uiting aan hun liefde voor één en dezelfde jongeman. In zijn debuutroman weet Besson de drie mannen samen te brengen en voelt de lezer hoe Vincent zijn jeugdige onschuld verliest.

Marcel Proust: "Liefde is noodzakelijkerwijs de oorzaak van lijden".
Arthur Valès: Ik had besloten niet meer van mannen te houden. Maar met jou is het anders".
Moeder van Arthur: "Hij was vijftien toen ik inzag dat hij verloren was voor de liefde van vrouwen. Het is nooit een onderwerp van gesprek geweest. Alleen een rustige, stille zekerheid".