Smeuïg verhaal!

“Hij staart naar de halfopen mond, de moedervlekjes op haar gladde huid, de donkere tepelhoven, het uitgestrekte bos. Alles, wat hij zo vurig begeert, schaamteloos in bezit genomen door nonkel Boris die naast haar ligt te snurken als een beer in zijn winterslaap.”

Ik las eerder al ‘De meester, de muze en de eeuwigheid’, ‘Bloedbroeders’ en ‘Bluf’ van Guy Prieels. Hij wist me steeds te overtuigen met zijn verhalen die gebaseerd zijn op waargebeurde feiten én met zijn heerlijke Vlaamse schrijfstijl. Heel benieuwd dus naar zijn recentste boek ‘De diva en de demon’.

Het verhaal start in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Nadat haar man, Dikke Pol, op tragische wijze om het leven is gekomen, krijgt Mirabella een relatie met truckchauffeur Boris. Hij is de nonkel van Max, één van de twee pleegkinderen van Mirabella. Maar op hun huwelijksdag laat Boris verstek gaan en kiest hij voor Babette.

Vanaf de eerste bladzijde heeft Guy Prieels mij helemaal mee in zijn verhaal. Zo spannend, ruig en smeuïg! ‘De diva en de demon’ bevat een kluwen van onderlinge relaties. Tal van kleurrijke personages passeren de revue en zijn knap neergezet. Hoe Max zijn pleegmoeder Mirabella vereert, hoe Boris uit is op geld en vrouwen verslijt, hoe zowel Miralou als haar dochter Angele Max zijn hoofd op hol brengen,… en natuurlijk mag de pastoor niet ontbreken.
Op het randje van de samenleving, tussen drugs en geweld, tussen hoeren en misbruik,… Guy Prieels heeft deze zware thema’s in een ongelooflijk sensationeel verhaal gegoten. Als de ene moord na de andere volgt, wordt het bijna hilarisch. Als lezer hoop je dat het verhaal goed is aangedikt, dat het maar voor de helft (of minder) waargebeurd is. Het taalgebruik is perfect aangepast aan de situaties, rechttoe-rechtaan en soms een beetje grof. Als lezer moet je dus wel tegen een stootje kunnen. Maar Guy Prieels beheerst zijn verhaal perfect, alles is in verhouding tot elkaar.

De onwankelbare liefde van Max voor zijn pleegmoeder zorgt, naar het einde toe, toch voor een zachte toets. ‘De diva en de demon’ heb ik met een glimlach gelezen, zo’n ongelooflijk verhaal… bedankt Guy Prieels!