Schoonheid en kwetsbaarheid

Raphaëlle heeft haar familie en de samenleving achter zich gelaten. Ze woont nu in een kleine camper in het bos in het national park Kamouraska (Canada) met haar hond Coyote. Als wildbeschermingsagent heeft ze vooral te maken met stropers die gewoon hun gang kunnen gaan door de lakse houding van de overheid. Wanneer een perverse pelsjager en een stel zwarte beren wel heel dicht in haar buurt komen, voelt ze zich bedreigd. Door wanhoop en ontgoocheling neemt ze een moeilijke beslissing. Gelukkig kan ze steeds rekenen op de goede raad en kennis van haar oude vriend Lionel, een gepensioneerde jachtopziener. En een notitieboekje van kluizenares Anouk zorgt voor een mooie, maar ook ingrijpende, wending in het verhaal.

’De wilden’, een relaas over de schoonheid én de kwetsbaarheid van de natuur, bevat ook een portie spanning, een kritische blik, levenswijsheid en zelfs wat romantiek. Het verhaal is in de ik-vorm geschreven (uitgezonderd één hoofdstuk). Hierdoor word je nauw betrokken bij de gevoelens en de denkwereld van Raphaëlle. Haar respect voor de natuur, de uitdagingen die op haar pad komen, haar woede en angst, haar nachtmerries,…je maakt het allemaal van dichtbij mee. Als lezer hoef je het niet altijd met haar eens te zijn, maar dit boek zet zeker aan tot nadenken. Er is ook plaats voor politiek, feminisme en het respect dat de natuur verdient.
Ik had even tijd nodig om in het verhaal te komen. Misschien schrikte het sterke karakter van het hoofdpersonage me even af? Of was ik een beetje beduusd door de knappe natuurbeschrijvingen?
Wat een indrukwekkend boek!
De vormgeving breng ik ook graag even onder de aandacht. De cover is een ontwerp van de auteur, vooraan vind je een plattegrond, en talrijke fijne tekeningen verrijken het geheel. Mooi, mooi!

Gabrielle Filteau-Chiba, de auteur, verbleef drie jaar lang in de Canadese natuur. De ervaring die ze daar opdeed is dus zeker terug te vinden in ‘De wilden’.