Intrigerend, magisch, uniek

In Bégoumas, waar de ruïnes worden weerspiegeld in het zwarte meer, zijn ooit twee buitengewone zussen geboren . Maar voor hun geboorte woedde er al een innerlijke oorlog tussen hen. Félicité was meteen de lieveling van haar moeder. Egonia, die bijzonder monsterlijk was, werd verstoten.

Wat is er dertig jaar geleden gebeurd in het bergdorpje? Waarom is iedereen, op één iemand na, toen verdwenen? Een archivaris uit Nice gaat nu op onderzoek uit. Hij brengt de zussen, die elkaar al jaren niet meer gezien hebben, terug samen. De moord op hun moeder roept vele vragen op en enkel door terug te gaan in het verleden kunnen er antwoorden worden gevonden.

“Soms hoorde Félicité, midden in haar slaap, hels gekrijs weergalmen van boven aan de berg, gebrul dat de wolven deed verstommen en de dorpsbewoners deed bidden. Zij was niet bang. Tussen de balken van de dakstoel zag ze de muilkorf aan een spijker hangen en in de echo van het geloei herkende ze de koortsachtige en vrije stem van haar zus.”

Chris Vuklisevic verrast haar lezers met zowel een unieke inhoud, schrijfstijl als opbouw. Je wordt aangesproken door de archivaris die je meeneemt doorheen het verhaal. Hierbij moet je wel aandachtig blijven, want heden en verleden vloeien knap in elkaar over. Op een mysterieuze, poëtische en zelfs filosofische wijze wordt het familie-epos langzaam ontrafeld. Het is echt genieten van al die mooie zinnen en woorden.

Félicité, die nu als detective werkt in Nice, is gespecialiseerd in spoken en schimmen waar ze tijdens haar theeceremonies contact mee kan leggen. Die schimmen hebben soms heel wat te vertellen en zij lossen het mysterie mee op. Bij haar zus Egonia ontsnappen er dan weer vlinders uit haar mond als ze praat. En in moeder huisden er vroeger vele verschillende personen.

Je moet als lezer dus wel openstaan voor een portie magie! Thee voor de geesten leest echt als een fascinerend donker sprookje. Je reist doorheen de tijd naar verschillende plaatsen, steeds omringd door schimmen en geesten. De spiegel, theekopjes, vogels, vlinders, planten, schedels en kraaien op de kaft vatten het verhaal knap samen. Een mooi doordacht ontwerp van Cécilia Leroux dus!
Dit is zeker geen eenvoudig boek, maar als je de uitdaging aangaat kom je terecht in een intrigerende wereld. Ik heb alvast genoten van dit zonderlinge verhaal in een bijzonder opmerkelijke schrijfstijl!