Fijne schrijfstijl

Berouw is het eerste deel van politievrouw Emma Sköld.

Een man wordt in zijn woning in Stockholm dood aangetroffen door zijn zesjarig dochtertje. Hij is vermoord, maar door wie? Politie-inspecteur Emma Sköld verdenkt zijn vrouw. Ze wilde namelijk van haar gewelddadige man scheiden.

Maar dan vallen er meer slachtoffers en zelfs de zus van Emma raakt betrokken bij het onderzoek. Werk en privé raken met elkaar verstrengeld. En dan is Emma ook nog zwanger en wordt ze lastiggevallen door haar ex. Kan ze het onderzoek in goede banen leiden en de moordenaar oppakken voordat er nog meer slachtoffers vallen?

Regelmatig zag ik de boeken van Sofie Sarenbrant voorbij komen. De prachtige covers vielen mij telkens op. Afgelopen week besloot ik dan ook om eindelijk het eerste deel te lezen. Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven verteld, onder andere vanuit Emma, de zus van Emma en de vrouw van de vermoorde man. Maar ook wordt er vanuit een ik-vorm geschreven, de moordenaar. Het is tot het einde onduidelijk wie dit is.

De moord vindt vrijsnel plaats en dan zit de spanning er ook even goed in. Hierna zwakt het weer een beetje af, maar de schrijfstijl en korte hoofdstukken zorgen er voor dat je toch verder wilt lezen. Wie heeft de man in de slaapkamer vermoord? Is het zijn vrouw die van hem wil scheiden, of heeft iemand anders het gedaan? Deze vragen spelen de hele tijd door je hoofd.

Het einde gaat dan opeens heel snel en toen ik het boek dichtsloeg zat ik een beetje met een onbevredigend gevoel. Het verhaal is namelijk nog niet af en je zit nog met een aantal vragen. Daarom zal ik dus snel aan het tweede deel gaan beginnen, want ik ben toch wel heel enthousiast geworden en wil graag weten hoe het verder gaat.

Beoordeling; 4,0 ⭐️