Poëtisch liefdesverhaal tussen twee tijdreizigers

Dit is een prachtig, maar complex boek, zowel vanwege het taalgebruik als vanwege het verhaal. Ingewikkeld omdat het geschreven is in een vrij poëtisch Engels, met toch best wat woorden die ik gewoon niet ken. Daar kan ik wel overheen lezen, maar het maakt het net iets moelijker om een beeld van het verhaal te vormen in mijn hoofd. Dat verhaal vervolgens, is ook behoorlijk complex. Het gaat over twee strijders, superagenten voor verschillende mogendheden. Hun paden kruisen elkaar regelmatig en op een dag laat Blue een briefje achter voor Red. Hieruit ontstaat een correspondentie waarin beide zich hoe langer hoe meer blootgeven en uiteindelijk een diepe liefde. Wat natuurlijk nogal lastig is als je gezworen vijanden bent.
Dat klinkt redelijk overzichtelijk, maar het strijdtoneel waar het zich afspeelt is overal en altijd. Red en Blue zijn tijdreizigers, die overal proberen de loop der gebeurtenissen net een zetje te geven, zodat ze meer ten gunste van hun factie zullen verlopen, soms eeuwen later. De facties waar Red en Blue toe behoren verschillen sterk. Blue komt van ‘Garden’, een organische, op de natuur gerichte wereld. Red komt van ‘the Agency’ en legt verantwoording af aan ‘Commandant’. Dit is een technologie-gedomineerde wereld. Verder zijn hun brieven niet geschreven met inkt op papier, maar in de meest exotische variaties, bubbels in kokend water of vormpjes in lava van een uitbarstende vulkaan bijvoorbeeld.

Moeilijk, maar wel heel mooi. Het zijn steeds hoofdstukken met om en om Blue en Red, die beginnen met een situatie waarin ze zitten, de missie die ze uitvoeren. Dan vinden ze een brief van de ander, waarmee het hoofdstuk eindigt. De missies worden geschetst, de omstandigheden levendig beschreven, maar niet hoe dit dan bijdraagt aan een zet in een oorlog. Op zich logisch en terecht, want daar gaat het niet over, maar het maakt het wel een beetje fragmentarisch. De brieven zijn filosofisch, poëtisch, liefdevol. Uiteindelijk komt het hele verhaal prachtig samen in een heel bevredigend einde.