Jammer genoeg was dit niet het boek voor mij…

Na elf verloren biedingen in haar zoektocht naar de perfecte gezinswoning krijgt Margo eindelijk een tip over hét droomhuis. Ze is wanhopig en vastbesloten: dit huis moet van haar worden. Wat begint als onschuldig stalken van de verkopers, groeit al snel uit tot een obsessie. Niets — en vooral niemand — mag haar nog in de weg staan…

💭 Ik wilde dit boek zó graag goed vinden. Ik zag het overal voorbijkomen, het wordt verfilmd, de cover is prachtig… alles wees op een gegarandeerde 4‑sterren read. Maar helaas. Ik voelde door mijn verleden als vastgoedmakelaar een extra connectie met het verhaal, maar tijdens het lezen kwam het echt niet binnen. Ik vond het hele verhaal een beetje zwak uitgewerkt. Het boek wordt als thriller verkocht, maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet passen. Misschien juist daarom dat ik helemaal andere verwachtingen had…

Verhaallijnen blijven onafgewerkt en de focus springt alle kanten op. Het begint met Margo’s stalkerige gedrag — waar ik ondanks de trage start nog wel potentieel in zag — maar plots zitten we midden in een zoektocht naar Dottie. Dat stuk was wel verbonden met de rode draad van het boek, maar het haalde me toch uit het verhaal. Daarna verschuift de aandacht naar Ian, Margo’s man, en lijkt het tweede deel meer over hém te gaan. Het huis blijft wel overal doorheen verweven, maar ik raakte de draad kwijt. Toen Nathalie naar het einde toe steeds vaker genoemd werd, moest ik eerlijk gezegd zelfs even nadenken wie ze ook alweer was.

Het idee van de uiteindelijke plot vond wél leuk bedacht, met echte “Margo, you psycho” vibes — maar dat was voor mij niet genoeg om het geheel te redden.

Ik vind het oprecht jammer. Toch ga ik de film sowieso kijken, want misschien komt het verhaal in dat format beter bij me binnen.

Op naar het volgende boek, want niet alles kan een 5‑sterren‑read zijn.
Heel erg bedankt aan HarperCollins en Mythras Books voor het recensie-exemplaar!