Lezersrecensie
Super leuk, cozy verhaal met mijn favoriete tropes!
Oké, ik heb een nieuwe favoriet in deze reeks. Ik heb boek 3 even overgeslagen — ik voelde de kerstsfeer helemaal niet meer — én omdat ik dit vierde boek in de Dream Harbor serie mocht lezen voor een boekenclub!
Single dad x nanny blijft echt mijn favoriete trope. Ik ben dol op die spanning, de forced proximity én de extra dosis schattigheid dankzij een kleintje. En Olive… die kleine meid heeft mijn hart volledig gestolen. Ze verloor haar mama en ik vond het heel realistisch dat ze in het begin zo terughoudend was tegenover Archer. Ook Archer had niet meteen die vanzelfsprekende band met haar, maar het was prachtig om te zien hoe zijn vadergevoel en haar liefde en vertrouwen in hem langzaam groeide doorheen het verhaal.
En Iris? I love her. Ze is zelfstandig, zorgeloos, grappig en precies het zonnetje dat Olive nodig had. Ze trekt haar uit haar schulp en laat haar weer lachen — echt té lief.
En zonder te spoilen… de plottwist en het einde… Voorspelbaar? Ja, maar óók zo mooi dat ik het helemaal niet erg vond.
Single dad x nanny blijft echt mijn favoriete trope. Ik ben dol op die spanning, de forced proximity én de extra dosis schattigheid dankzij een kleintje. En Olive… die kleine meid heeft mijn hart volledig gestolen. Ze verloor haar mama en ik vond het heel realistisch dat ze in het begin zo terughoudend was tegenover Archer. Ook Archer had niet meteen die vanzelfsprekende band met haar, maar het was prachtig om te zien hoe zijn vadergevoel en haar liefde en vertrouwen in hem langzaam groeide doorheen het verhaal.
En Iris? I love her. Ze is zelfstandig, zorgeloos, grappig en precies het zonnetje dat Olive nodig had. Ze trekt haar uit haar schulp en laat haar weer lachen — echt té lief.
En zonder te spoilen… de plottwist en het einde… Voorspelbaar? Ja, maar óók zo mooi dat ik het helemaal niet erg vond.
1
Reageer op deze recensie
