Lezersrecensie

Gedeeltelijk avonturenboek, geheel een psychologisch drama.


Tommy Verhaegen Tommy Verhaegen
4 mrt 2023

In het eerste deel is wel een zware psychologische setting, maar de focus ligt toch wel op het avontuurlijke deel. De trektocht in Roemenië. Dan gebeuren een aantal zaken en lijkt het verhaal een climax te bereiken. Merkwaardig want er zijn dan nog 100 bladzijden te gaan.
In dat tweede deel valt het avontuurlijke weg en wordt het puur soap. Leugens en bedrog voeren de boventoon, interne strubbelingen, psychologische problemen en een hele hoop leugens vormen dan de rest van het verhaal. Er komt een tweede climax maar dat is niet echt een verrassing.
De mengeling van avontuur en psychische problemen is geen sukses.

Alles wordt verteld vanuit het standpunt van Laura, een psychologe die vooral op het eigen comfort gericht is. Dat merk je ook in haar relatie die vooral comfortabel moet zijn. Een onvervulde kinderwens is een klein probleem op de achtergrond. Er komen twee onverwachte contacten in haar wereldje: een oud 'bloedzusje' uit Roemenië die ze slecht behandeld heeft en een beste vriend van haar man die militair is. Hij heeft een trauma overgehouden aan een missie in Afghanistan en diens vriendin, ook militair op dezelfde missie, is de antipool van Laura. Koud, hard, getraind.
Toch draait het uit dat Laura met Martine en haar Roemeense vriendin een kampeertocht gaan maken. Dat draait uit op een rampscenario.
Tijdens de reis, het verblijf en vooral de kampeertoch krijgt de lezer steeds meer informatie. En dat vormt geen fraai beeld van Laura. Het wordt heel avontuurlijk als Gabi verdwijnt en Laura moet zien te overleven met behulp van specialiste Martine. Op dat moment geeft de schrijfster alle elementen aan om twee vrouwen die mekaars tegenpool zijn tot beste vriendinnen te bombarderen.
Maar dan neemt de psychologische roman de hoofrol over en verdwijnt het avontuurlijke naar de achtergrond. Er volgen heel wat ongemakkelijke bekentenissen, zowel van Laura als Martine. Na een ontmoeting met gewapende Roemeense stropers flipt Martine en doodt Laura haar.
Dan komt het tweede deel van het verhaal met Laura die een hoop leugens vertelt om de dood van Martine te verbergen. Tot haar afgrijzen blijkt dan ook dat ze zwanger is - en dat is niet van haar man. Het verhaal wordt dan nogal fatalistisch als ze terug thuis de zaken niet meer onder controle heeft. Haar leugens worden steeds moeilijker vol te houden en een nieuwe reis naaar Roemenië, naar hun kampeerplek, wordt gepland.
Daar vindt de ultieme confrontatie plaats en wordt haar wereld volledig kapot gemaakt. Een sessie bij de psycholoog (ironie) toont aan dat Laura toch verder moet met haar nieuwe wereld gebaseerd op niets dan schuldgevoel en leugens.

Niet zo origineel, kan zo uit de scripts van een langlopende soap-serie komen. Toch is het mooi dat de schrijfster zelfs maar de trauma's van militairen in het buitenland in oorlogssituaties durft te benoemen. Of het probleem van ouders die geen kinderen kunnen krijgen. Zowel als de problematiek van vrouwen die jaloers zijn op mekaar, beiden een schuldgevoel hebben en daar mee moeten leren omgaan.
Maar dat bestaat al legio natuurlijk.

De ontboezemingen van Laura en later Martine geven steeds een schok en een plotwending. Het gevecht op leven en dood tussen Laura en Martine is niet alleen een climax maar natuurlijk ook een enorme plotwending.
In het tweede deel hebben we dan de ontdekking van het lijk en de dood van Joris. De focus komt dan op de gevolgen voor Laura. Dat is triest maar voorspelbaar

Enkel Laura wordt goed beschreven, zij is dan ook degene waar altijd de focus op gericht blijft. De andere personages worden enkel in verband met Laura in het zonnetje gezet. Daarbuiten is het allemaal onbekend gebied.

Bij Laura krijgen we een zicht op haar jeugd, haar keuzes en hoe ze geworden is. Daar ligt dan ook het kleine trauma dat ze heeft bij het verlies van Gabi. Dan wordt al wel duidelijk dat haar egoïsme en narcisme de bovehand heeft.
Anders dan de lezer zou denken op basis van de achterflap en de start van de kampeertrip, speelt Gabi enkel een ondergeschikte rol in het verhaal en heeft helemaal geen rancunes tegen Laura.
Martine wordt wel in detail voor het voetlicht gehaald, maar heel wat blijft onbelicht. En veel van wat toch getoond wordt is in functie van de beschreven gebeurtenissen, het gaat nergens over haar eigen persoonlijkheid.
De mannen blijven op de achergrond en krijgen een ondersteunende rol. Tot de tweede climax. Maar daar wordt het karakter van deze mannen niet verder voor uitgediept, dat is puur het gevolg van Laura's leugens en de gevolgen daarvan.

Enkele aspekten van de woeste natuur en de bewoners van Roemenië worden goed beschreven. Verder gaat het vooral over sfeer en in veel mindere mate over details.
De focus ligt ten alle tijde op de psychologie en de gedachten van Laura. Alle beschrijvingen van trauma's en behandelingen kunnen zo uit een handboek psychologie komen.
Dat geeft perfekt de sfeer van het verhaal weer: psychologisch drama.

Elk van de twee delen van het verhaal heeft zijn eigen spanningslijn. In het eerste deel is dat zeer uitgesproken. De confrontatie met Gabi (anti-climax), het verdwalen en moeten overleven in de rimboe, het ontdekken van het geheim van Martine, te weten komen dat Martine het geheim van Laura kent, de stropers en uiteindelijk de ultieme confrontatie tussen Martine en Laura.
In het tweede deel valt die spanning grotendeels weg. Het gaat er nog om of Laura zal kunnen wegkomen met haar leugens, wat er zal gebeuren op de zoektocht naar Martine en het omgaan met de dood van Joris.

Enkel het eerste avontuurlijke deel biedt echt spanning. Verder is het psychologie, per definitie niet spannend, enkel voor specialisten.

240 bladzijden die zich grotendeels afspelen in het hoofd van een niet zo fijne vrouw. De schrijfster heeft het leesbaar en boeiend gemaakt.
De personages en gebeurtenissen zijn nogal vlak, het wordt de lezer al snel duidelijk dat hier enkel het psychologische element van tel is.

Na de eerste 150 bladzijden, die best wel spannend waren, is het vooral doorduwen tot het einde. Onaangename aspekten van Laura en focus op psychologie laten het verhaal afglijden tot eerder vervelend.

Reacties

Meer recensies van Tommy Verhaegen

Boeken van dezelfde auteur