Verwarmend in kille tijden

Nadat ik het ontregelende boek van Erna Sassen - 'Neem nooit een beste vriend' (iedereen moet dat boek zelf lezen om een oordeel te vellen) heb gelezen is de behoefte groot aan een feelgoodverhaal. Ik heb diverse boeken van Ben Guterson (het drieluik Winterhuis Hotel )voor de bibliotheken van commentaar voorzien en dat zijn boeken die een warme uitstraling hebben. Vandaar dat ik - enigszins op de gok - het nieuwste boek voor mijn kleindochter (10 jaar) heb gekocht. Ik heb haar nog niet gevraagd of ze begonnen is met lezen of het al gelezen heeft - hoop ik stiekem - , maar ik heb ook een exemplaar op de kop getikt en het gelezen. Het eindresultaat of eindoordeel is net zo verrassend als Real Madrid de Champions League wint: een hartverwarmend verhaal.
Hoofdpersoon is Zack. Hij is met zijn familie - familie Einstein -verhuisd naar Vista Point nadat zijn zusje bij een tragisch ongeluk om het leven is gekomen. Hij ontdekt een uitkijktoren en ontmoet daar ook een meisje Ann. Zijn ouders willen niet dat hij daar bivakkeert, maar de uitkijktoren herbergt geheimen. Ze vinden een medaillon met vreemde letters en er zijn mysterieuze lichtflitsen die lijken op een morsecode. Ondertussen is er een boze buurman die op hoge toon komt vertellen dat de ouders van Zack geen bed and breakfast mogen beginnen in zijn oude woning. De ouders, twee zusjes en broertje van Zack ontdekken dat Zack toch in de verboden uitkijktoren is en besluiten die toren op te knappen om toeristen te trekken, maar daarvoor dient er eerst een rechtszaak - door de knorrige buurman geïnitieerd - en moeten de twee mysteries ontrafeld worden.
Bij een feelgood hoort dat er veel op z'n pootjes terechtkomt en dat is hier ook het geval. Vooral de gedachten en herinneringen aan hun overleden dochtertje en zusje ontroeren. Het boek is hartverwarmend.
Gelukkig kan ik nu weer een gelijksoortig boek als dat van Erna Sassen aan. Al is dat boek vrij uniek qua schrijf- en denkwijze. Leeftijd voor 'De magie van de toren' is ongeveer 10+.