Het vele Vlaams belemmert mijn leesbeleving

Het blijft zeer persoonlijk. In de enige tot nu toe geschreven beoordeling las ik dat het gebruik van veel Vlaams niet als storend/hinderlijk of minder makkelijk lezend werd beoordeeld. Dat kan en dat mag, uiteraard. Voor mij geldt dit helaas niet.
Marita de Sterck is een literaire schrijver die meermaals werd bejubeld en bekroond.
De thema's in dit nieuwe boek zijn prikkelend en uitdagend en best wel origineel.
Het gaat over Mira - een beschadigde vrouw van begin twintig - die de sterk verwaarloosde jachthond Turbo op zich neemt. Ze gaat op zoek naar de jager die verantwoordelijk is voor het leed dat de hond is aangedaan. Het leven van Mira is eigenlijk gespiegeld aan dat van de hond Turbo.
Het verhaal wordt verteld vanuit Mira, afgewisseld vanuit het perspectief van de jager. Met name die stukken zijn erg Vlaams, mij dus te Vlaams. Het stoort mij in mijn leesbeleving, want daar moet dit boek het van hebben. Natuurlijk snap je de inhoud wel, maar het belemmert mij toch in mijn leesbeleving. Dat De Sterck mooi schrijft en prachtige zinnen fabriceert is allang bewezen en dat geldt ook weer voor dit boek.
Het is niet typisch een jeugdboek. Zou zeggen 16+, maar het is vooral voor de literair onderlegde lezer. Ik was wel ontroerd door de inhoud, maar de taal zorgt voor een minder intense leeservaring dan de inhoud rechtvaardigt.
Toch vier sterren door de thematieken. Ik zou zeggen: oordeel vooral zelf.