Fietsen met een psychische ziekte

Een erg indrukwekkend boek is Fietsen voor je leven (en dan weer verder). Ik heb het in maart 2021 voor de tweede keer gelezen.
De fietstocht naar de Alpen is een aaneenschakeling van sombere gedachten en fysieke inspanning. Rens Cappon is een man die al meerdere zware fietstochten heeft gemaakt, evenals een kanotocht over de Maas in Frankrijk. Hij is iemand die goed weet te overleven onder moeilijke fysieke omstandigheden, dankzij zijn kennis van kamperen en alpinisme. Hij is helaas onderhevig aan depressiviteit, versterkt door een mislukte relatie met een vrouw, waar hij nog steeds verliefd op is. De fietstocht zou een oplossing voor zijn problemen moeten worden, maar aan het einde van het boek blijkt dat dit niet gelukt is.

Hij komt in het boek over als een egoïstische en narcistische drinkebroer die nogal buiten de werkelijkheid staat. In principe ziet hij de medemens als zijn vijanden die hem altijd willen bedriegen. Een enkele keer ervaart hij hulp en daar is hij dan ook zeer enthousiast over. Veel alcohol drinken, joints roken en afhankelijk van andere mensen zijn, kenmerken zijn fietstocht. Ook ziet hij er geen been in om vrienden in Nederland te vragen om regelmatig spullen naar een adres toe te sturen waar hij verwacht wat later aan te komen. Als hij in Rome is aangekomen, komt vriend Brian (uit Brussel) daar ook naar toe. Deze ontmoeting verloopt ook niet goed. Later terug in Nederland heeft hij geen vrienden meer en wil hij ook zijn moeder en zus nooit meer zien. Met zijn vader was hij al gebrouilleerd.

Conclusie: Een indrukwekkend boek, dat taalkundig geen hoogvlieger is. Het wemelt van de stopwoorden als “gewoon” en “echt”, waardoor dit na verloop van tijd zelfs gaat irriteren. Er zijn weinig nuanceringen in zijn beschrijvingen te vinden.
Iets gaat “gewoon” zo en dit is “echt” een vervelende camping en dit is “echt” zo.