Een onsympathieke protagonist

Dit boek "In het oog" van Marijke Schermer is voor mij wat moeilijk te beoordelen omdat het onderwerp me toevallig niet aanspreekt, hetgeen los zou kunnen staan van de literaire kwaliteiten.
Het verhaal gaat om een psychisch wat problematische vrouw, aangeduid met Nicola, die nogal vreemd omgaat met haar werk en met intermenselijke relaties. Ze behoort wetenschappelijk werk te verrichten, maar neemt de hierbij vereiste methoden niet serieus. Ook de omgang met haar lesbische partner Bee loopt na 7 jaar op de klippen. Wat het verdere verloop van haar wederwaardigheden betreft is het steeds maar weer afwachten of er nog iets spannends of humoristisch komen gaat.
Dit gaat niet gebeuren en het boek kabbelt alleen maar voort met zeer onwaarschijnlijke gebeurtenissen.
Hoe gestoord moet je zijn om de woning van een man, genaamd Louis, die je alleen maar in een restaurant hebt zien zitten, binnen te dringen. Opgesloten zijn in een kast terwijl Louis met vriendin Eva de oudste beweging ter wereld aan het maken is.
Hier zou nog iets humoristisch van te maken zijn, maar dat ontbreekt.
Het zou een mooie wereld zijn als het met dating-apps of datingprogramma's mogelijk is een liefdevolle partner te vinden, maar helaas is de praktijk zeer weerbarstig, laat staan om zomaar verliefd te worden op een onbekende man in een restaurant.
Waarom moet Louis plotseling eenmalig beschreven worden, terwijl hij in een damesrok rondloopt.
Dat op de achtergrond de vernietiging van de planeet Aarde een rol speelt is wel een aardige vondst, maar m.i. te mager uitgewerkt.
Taalkundig heb ik weinig aan te merken op het boek, hoewel ik soms een zin terug moest lezen vanwege een onjuiste grammaticale constructie. Je zou ook kunnen zeggen, vanwege het gebruik van spreektaal.
Het boek is wellicht boeiend voor mensen die zeer geïnteresseerd zijn in afwijkend psychisch gedrag van mensen, maar dat heeft mij niet kunnen bekoren.