Geslaagde finale van een meeslepend tweeluik

David Mayfair is terug in Turnhout, België. Niet alleen is hij nog steeds niet in het reine met zijn wedergeboorte, hij moet Sterre, zijn jeugdliefde sinds zijn vroege puberteit, zien terug te vinden vooraleer Valeth dat doet.
Kevin Valgaeren vertelt op meesterlijke wijze de lotgevallen van de vampier David en de personages die met hem het plot bevolken. In de ik-vorm maken zij de lezer deelgenoot van de gebeurtenissen in en rond Turnhout en het Jachthuis aan de Echelkuil in de Liereman. De plaatsbeschrijvingen zijn zo realistisch dat je je op locatie waant. Ook al bewandelt de plot bovennatuurlijke paden, het verhaal zuigt je mee de gebeurtenissen in. De personages, Ziener of vampiers, voelen heel nabij: de connectie is er!
Dat de personages de nood voelen om verslag te doen van wat hen overkomt, levert mooie zinnen vanuit verschillende perspectieven. Alzo voelt auteur Kevin Valgaeren in elk van zijn personages heel dichtbij.
‘Bloedlijn’ verkeert in een constante toestand van naderend onheil. Het is voortdurend mee anticiperen en vrezen voor de finale die sowieso gaat komen. En of er potten worden gebroken!
‘Bloedlijn’ is het sluitstuk van een tweeluik waarvan ‘De Ziener’ het eerste deel is. ‘De Ziener’ lezen is een plus, maar niet echt noodzakelijk om ten volle te genieten van ‘Bloedlijn’: indien nodig, worden gebeurtenissen in het eerste boek bondig samengevat in deel twee. Echter, gezien het leesplezier dat beide boeken bezorgen, beveel ik het lezen van de twee delen warm aan.
4.5 *