Mooi geschreven,maar zwaar

Voor leesclub de Boekenreizigers Olv Erna Eikhoudt mocht ik de roman In de stilte de echo, van Marceline de Waard lezen.Het is een familiekroniek. Ik weet niet zo goed wat ik over het boek moet zeggen. Het was beslist goed geschreven en het plot was sterk, maar het voelde zo zwaar. Iets waardoor ik het telkens weg wilde leggen, of een ander boek wilde pakken. Maar dat kan ook helemaal aan mij liggen. We volgen Cleo en Noortje, haar nichtje met telkens verschillende perspectieven en tijden. De zussen Cleo en Brigida logeren vaak bij hun tante Leonora in Limburg. Daar ervaren ze meer vrijheid dan thuis. Noortje loopt weg van huis, waar vader na het overlijden van Brigida al snel hertrouwt met Elsemieke en Noortje zich niet fijn voelt. Ze komt zo in de jeugdzorg terecht, waar ze haar hartsvriendin ontmoet. Noortje blijft onrustig, boos en zoekend.Cleo probeert op haar manier contact met Noortje te krijgen en beiden zitten, los van elkaar met veel vragen over de dood van Brigida. Schuldgevoelens drukken op beider levens. Heel geleidelijk komen de verhaallijnen bij elkaar en wordt duidelijk welke tragische gebeurtenissen zovele jaren later hun echo achterlaten.