Onze dagen komen nog

Voor leesclub de Boekenreizigers Olv Erna Eikhoudt mocht ik de bijzondere liefdesroman van Bas Steman; Onze dagen komen nog. Op de cover een schilderij dat aan Klimt doet denken. Het was een boek waar ik wel echt even in moest komen, met zinnen die nogal poëtisch waren, maar wat een ontzettend uniek en mooi verhaal. Het moet haast wel of er zitten veel autobiografische elementen in. Het is het verhaal van de middelbare Jasper. Hij is gescheiden en heeft volwassen zoons. Hij is een dromer, een kunstenaar, die in zijn jeugd niet altijd goed begrepen werd. Zijn grootouders waren zeker voor hun tijd, bijzonder vrijgevochten en brachten hem letterlijk en figuurlijk in contact met kunst en kunstenaars. Hij had destijds een platonische liefde, Madeleine. Zij zag hem destijds niet echt staan en is getrouwd met Hugo en kreeg 2 zoons. Hij heeft destijds echter wel aan haar laten merken dat hij erg van haar onder de indruk was en Madeleine is dat nooit vergeten. Nu ze borstkanker heeft gekregen ontstaat bij haar de behoefte nog voor de amputatie echt gezien te worden door Jasper. Wat bedoeld was als iets eenmaligs, groeit uit tot een intense liefdesgeschiedenis, die paralellen heeft met die van zijn opi en omi. Het was een prachtige roman, die me echt heeft weten te raken en even stil achterlaat.