Een heerlijke roman!

Wat heeft Astrid Harrewijn met ‘Een straaltje zonlicht’ een heerlijke roman geschreven. Van het begin tot het eind heb ik genoten van dit fijne verhaal. Fien is een geweldig hoofdpersonage. En er komen zoveel leuke bijpersonages voorbij. Het liefste zou je als lezer in dit boek kruipen en met Fien mee op reis gaan. Heerlijk!

Fien maakt zo’n mooie groei door in het verhaal. In de eerste hoofdstukken vraag je je af waarom ze zich zo laat behandelen door haar drie kinderen en waarom ze zo in de put lijkt te zitten door de scheiding met de vader van haar kinderen. Gedurende het verhaal zie je haar opbloeien en steeds meer zichzelf worden. Dat is echt prachtig om te lezen. De verschillende personages uit de plaatsen waar ze komt, dragen daar zeker aan bij. Ik vond ze vrijwel allemaal leuk en ik zou ze zo willen ontmoeten. Ik ga ze hier echter niet benoemen, omdat ik niets van het verhaal zelf wil weggeven.

Harrewijn heeft een fantastische schrijfstijl en dat laat ze in ‘Een straaltje zonlicht’ weer zien. Ze laat het verhaal als het ware tot leven komen voor haar lezers, waardoor je het boek liever niet weglegt maar er lekker in blijft lezen. Zo knap als een auteur dat voor elkaar krijgt. Richting het einde van het boek ging ik wat langzamer lezen. Ik wilde nog geen afscheid nemen van Fien en al die geweldige bijpersonages. Is er al een televisieproducent die zich gemeld heeft om van dit boek een televisieserie te maken? Ik zie het zo voor me… met bijvoorbeeld Leonoor Koster in de rol van Fien.