Heerlijke feelgood vol Franse lekkernijen, gevonden familie en een vleugje mysterie

⭐️ 4,25

"Misschien, heel misschien was dit hoe het leven kon zijn als je af en toe ja zei."

In één woord: wauw!
De mysterieuze bakkerij op de Rue de Paris wordt omschreven als een cosy feelgood, maar het is zoveel meer dan dat. Het bevat interessante en tegelijk hartverscheurende elementen over Compiègne tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Daarnaast zit er een stukje mysterie in dat in het begin zelfs een tikje creepy aanvoelt, maar uiteindelijk eindigt met een hartverwarmende boodschap.
Het boek heeft zelfs iets weg van healing fiction: de sfeervolle beschrijvingen van het Franse dorpje en het alledaagse leven in een bakkerij werken ontspannend en bijna kalmerend, al ligt het tempo hier wel wat hoger.

Dit was mijn eerste kennismaking met Evie Woods en ik ben aangenaam verrast door haar fijne schrijfstijl. Het leest vlot en toegankelijk, waardoor je blijft doorlezen. Het verhaal wisselt tussen verschillende vertelperspectieven in zowel het heden als het verleden, en ik was meteen geïntrigeerd door het verhaal van de oorspronkelijke eigenaar van de bakkerij. Zijn geheimzinnige receptenboekje, oorlogsverhaal en de liefde die hij in zijn baksels stopt - waardoor herinneringen naar boven komen - maken het extra bijzonder.
Ook zat ik regelmatig met een knorrende maag te lezen over al die heerlijke Franse lekkernijen 🤭 waardoor ik stiekem zelf zin kreeg om naar een echte Franse bakkerij te gaan. De ontwikkeling van Edie vond ik fijn om te volgen, al was ze af en toe wel een tikkeltje kinderachtig. En dan het verhaal van Madame Moreau: er bleek zoveel meer achter haar koude en kille gedrag te zitten. Ik heb echt genoten van de achtergrondverhalen en ontwikkeling van de personages.

✨️Al met al een prachtig verhaal over jezelf vinden, loslaten, nieuwe kansen, geheimen, omgaan met rouw en verlies, trauma’s uit het verleden en gevonden familie.