Lezersrecensie
Bridget Jones but make it bookish
"Nee, ik geloof niet in een happy end. Maar soms moet je gewoon je ogen sluiten, de gok wagen en op het beste hopen."
Bridget Jones but make it bookish, dat was hoe dit boek voor mij voelde. Het las zo makkelijk weg, ik vergat gewoon dat ik aan het lezen was. Het was alsof ik een goeie romcom aan het kijken was, en man, wat heb ik genoten. Ik voelde alle emoties tijdens het lezen van dit boek: blijdschap, woede, verdriet, plaatsvervangende schaamte en ik betrapte mezelf erop dat ik bij momenten hardop zat te lachen en te giechelen. Oh, en liefhebbers van spice kunnen met dit boek zeker hun hart ophalen, want daar ontbreekt het in dit boek absoluut niet aan. Soms vind ik spice in Nederlandse vertalingen wat cringe, maar dat was hier zeker niet het geval. Denk aan: spicy research, een steamy scène in de boekenwinkel (er sneuvelen heel wat boeken én een tafel) en romantische schrijfsessies met geurkaarsen, wijn en een platenspeler met verleidelijke muziek, heerlijk!
De schrijfstijl van Anne Louise Morseth is precies waar ik van hou: beeldend, to the point en met een flinke dosis humor. Hierdoor kon ik gewoon niet stoppen met lezen en vloog ik door het boek heen. Ook genoot ik van de sfeervolle beschrijvingen en als boekenliefhebber vond ik het natuurlijk geweldig dat het zich afspeelde in de boekenwereld. Want wat is nu beter dan een opbloeiende romance tussen twee schrijvers!?
Ik genoot van de chemie tussen Karo en Lowe, al moet ik zeggen dat ik me soms ergerde aan de onzekerheid en naïviteit van Karo. Dit is waarschijnlijk deels te wijten aan haar vadercomplex. En dan Marcus… wat een vreselijke man, pff. Lowe daarentegen was gelaagd en moody, maar ook lief en attent. Door zijn mysterieuze gedrag wist de auteur de spanning goed vast te houden, want wie was toch die vrouw en waar gingen die telefoongesprekken over? Dat laat ik jullie zelf ontdekken.
Al met al heb ik echt genoten en ik kijk nu al uit naar het vervolg van deze heerlijke Liefde tussen de regels-serie!
Bridget Jones but make it bookish, dat was hoe dit boek voor mij voelde. Het las zo makkelijk weg, ik vergat gewoon dat ik aan het lezen was. Het was alsof ik een goeie romcom aan het kijken was, en man, wat heb ik genoten. Ik voelde alle emoties tijdens het lezen van dit boek: blijdschap, woede, verdriet, plaatsvervangende schaamte en ik betrapte mezelf erop dat ik bij momenten hardop zat te lachen en te giechelen. Oh, en liefhebbers van spice kunnen met dit boek zeker hun hart ophalen, want daar ontbreekt het in dit boek absoluut niet aan. Soms vind ik spice in Nederlandse vertalingen wat cringe, maar dat was hier zeker niet het geval. Denk aan: spicy research, een steamy scène in de boekenwinkel (er sneuvelen heel wat boeken én een tafel) en romantische schrijfsessies met geurkaarsen, wijn en een platenspeler met verleidelijke muziek, heerlijk!
De schrijfstijl van Anne Louise Morseth is precies waar ik van hou: beeldend, to the point en met een flinke dosis humor. Hierdoor kon ik gewoon niet stoppen met lezen en vloog ik door het boek heen. Ook genoot ik van de sfeervolle beschrijvingen en als boekenliefhebber vond ik het natuurlijk geweldig dat het zich afspeelde in de boekenwereld. Want wat is nu beter dan een opbloeiende romance tussen twee schrijvers!?
Ik genoot van de chemie tussen Karo en Lowe, al moet ik zeggen dat ik me soms ergerde aan de onzekerheid en naïviteit van Karo. Dit is waarschijnlijk deels te wijten aan haar vadercomplex. En dan Marcus… wat een vreselijke man, pff. Lowe daarentegen was gelaagd en moody, maar ook lief en attent. Door zijn mysterieuze gedrag wist de auteur de spanning goed vast te houden, want wie was toch die vrouw en waar gingen die telefoongesprekken over? Dat laat ik jullie zelf ontdekken.
Al met al heb ik echt genoten en ik kijk nu al uit naar het vervolg van deze heerlijke Liefde tussen de regels-serie!
1
Reageer op deze recensie
