Lezersrecensie
Ryan steelt de show
'Een moord in november' is alweer het vierde boek dat ik mocht recenseren als LS Thriller-ambassadeur, maar helaas sprak dit boek me het minst aan. Begrijp me niet verkeerd; de Oxford-setting is heerlijk (ik hou van die academia vibes), het plot zit verrassend goed in elkaar en Simon Mason schrijft heel beeldend en prettig. Toch wist het moordmysterie mij niet echt te grijpen. Het gedoe rond de sjeik in het begin vond ik vooral verwarrend en wat langdradig, waardoor ik soms uitzoomde tijdens het lezen. Waarschijnlijk is dit vooral een kwestie van smaak, aangezien het thema rondom het moordmysterie gewoon niet echt mijn ding was.
De schrijfstijl van de auteur is heel vlot en beeldend en het moordmysterie zit goed doordacht in elkaar. Ik had namelijk tot het einde geen idee wie de dader was, al kwam dat deels omdat ik me niet echt betrokken voelde bij het mysterie. Wat wel indruk maakte, was de achtergrond van bijpersonage Ameena Najib en de thema’s die Simon Mason in dit verhaal heeft verwerkt, zoals huiselijk geweld en mensenhandel.
Rechercheur Ryan Wilkens (één van de hoofdpersonages) was voor mij het hoogtepunt van het boek. Ik las graag over de band tussen hem en zijn zoon, Ryan junior. Daarnaast moest ik lachen om de termen die hij naar het hoofd van de rector slingerde. De overige personages deden mij helaas niet zoveel. Wat er voor mij echt uitsprong, was dus vooral de setting op de Universiteit van Oxford en de ongefilterde directheid van rechercheur Ryan Wilkens, wat tot vele confrontaties en problemen leidt.
De schrijfstijl van de auteur is heel vlot en beeldend en het moordmysterie zit goed doordacht in elkaar. Ik had namelijk tot het einde geen idee wie de dader was, al kwam dat deels omdat ik me niet echt betrokken voelde bij het mysterie. Wat wel indruk maakte, was de achtergrond van bijpersonage Ameena Najib en de thema’s die Simon Mason in dit verhaal heeft verwerkt, zoals huiselijk geweld en mensenhandel.
Rechercheur Ryan Wilkens (één van de hoofdpersonages) was voor mij het hoogtepunt van het boek. Ik las graag over de band tussen hem en zijn zoon, Ryan junior. Daarnaast moest ik lachen om de termen die hij naar het hoofd van de rector slingerde. De overige personages deden mij helaas niet zoveel. Wat er voor mij echt uitsprong, was dus vooral de setting op de Universiteit van Oxford en de ongefilterde directheid van rechercheur Ryan Wilkens, wat tot vele confrontaties en problemen leidt.
1
Reageer op deze recensie
