Historisch, bijzonder, origineel

Het is het jaar 1902. Mathis woont in een boerengezin en heeft weinig uitzicht op een spannend en avontuurlijk leven. Als 13e uit het gezin zal ook hij op de akkers en de velden moeten werken.
Alles verandert als de jaarmarkt in het dorp komt. Voor het eerst in zijn leven maakt Mathis kennis met een elektrisch wonderapparaat. hij raakt erdoor gefascineerd en geobsedeerd en heeft nog maar één doel, mee met de artiest van wie het apparaat is.
En zo staat het leven van Mathis geheel op zijn kop.
Dertig jaar later is Mathis nog steeds artiest en is hij inmiddels getrouwd met Meta. Meta is fysiek een zeer sterke vrouw en een gevierd artieste. Ze wonen in een woonwagen die ze regelmatig delen met de broer van Meta. Het leven kabbelt voort. Totdat ze aan de vooravond van de tweede Wereldoorlog staan en er artiesten verdwijnen, wat is er met hen gebeurt? Mathis is vastbesloten er achter te komen en schrijft er een boek over, in het geheim. Wat hij op papier zet mag niet in de handen van de verkeerde mensen vallen. gebeurt dat wel, dan zullen ze nog meer gevaar lopen dan dat ze nu al doen.

Wat een bijzonder verhaal, want wat hebben we nu daadwerkelijk van deze groep mensen gehoord? Nagenoeg niets. Daarom is dit boek juist zo enorm interessant. Zeker gezien het feit dat fictie en feiten met elkaar zijn verweven. Voor mij geeft dat een zwaardere en meer betekenisvolle lading aan het boek.
Het boek is verdeeld in twee tijdlijnen, begin 1900 en net voor het begin van de Tweede Wereldoorlog. Door het verleden zijn beweegredenen beter te begrijpen
De personages zijn wie ze zijn en blijven daarin wat statisch. Dat is jammer, want hiermee had Buck meer diepgang kunnen krijgen in het verhaal. Mathis is degene n die zich nog het meest ontwikkeld. Zowel positieve als minder fijne karaktertrekken komen naar de voorgrond. Mensen zijn niet zwart/wit en dat wordt hier ook getoond. Voor mij was het een klein feestje om alle bekende mensen/ wetenschappers en artiesten tegen te komen.
De setting past perfect bij dit verhaal. Rondreizende artiesten, op zoek naar werk, zich aanpassend aan de tijdsgeest die er op dat moment is.

Soms is het verhaal ietwat langdradig en zou er sneller door het verhaal kunnen worden gegaan, soms zit er iets te veel detail in en ergens anders blijft ze weer aan de oppervlakte daar waar je meer verdieping zou willen als lezer.
Ik heb het idee dat Buck de tijdsgeest zo goed mogelijk wilde neerzetten en wat mij betreft heeft zij dat prima gedaan.
Er zit zeker een waarschuwing in het verhaal. Wees bewust van je vrijheid, wees daar dankbaar voor. Daarnaast krijgen we een les geschiedenis ( weliswaar met iets andere data) Er komen namelijk nogal wat bekende namen voorbij.
Ik kan alleen maar zeggen dat Buck mij heeft meegenomen in die geschiedenis en mij beviel dat prima.