Autobiografische roman

Ik mocht dit boeken lezen voor De Boekenreizigers, olv Erna Eikhoudt.
De cover geeft een jongen weer die in een trein naar buiten kijkt. Mooie cover en ook goed gekozen voor dit verhaal.

We leren Viktor kennen, een 11jarige die samen met zijn moeder van Ljubljana naar Nederland reist. Zijn vader Simon is daar al.
Eerst en vooral krijgen we de verhalen te lezen van de grootvaders van Viktor wat soms voor mij wat moeilijk te volgen was.
Viktor komt in een land waar hij de taal en de gebruiken niet machtig is. Hij gaat naar school en hij wordt daar gepest omwille dat hij de taal niet goed verstaat en niet spreekt. Hij zegt er thuis niet veel over, probeert op zijn eigen manier zijn problemen op te lossen. Het is een stille en op zichzelf aangewezen jongen en heeft daardoor geen fijne jeugd.
We komen te weten hoe Viktor denkt over zijn land Slovenië en over de moeilijkheden die hij gehad heeft in Nederland om hier te integreren.
We lezen ook dat Nederlanders alles zeggen wat ze denken en dat ze in zijn thuisland het op een heel andere manier aanpakken.
Als hij later merkt dat hij wel goed kan schrijven, gaat er voor hem een wereld open, en gaat hij de verslaggeving doen van de onafhankelijkheid van Slovenië maar natuurlijk op een andere manier dan de andere journalisten. Hij weet meer dan de anderen over zijn geboorteland en schrijft het verhaal op een andere manier.

De hoofdstukken schommelen tussen het heden en het verleden, tussen Slovenië en de verhuis naar Nederland en zich aanpassen in een nieuw land. Je voelt het ook echt dat het niet zo goed met Viktor ging in zijn jeugd en je krijgt ook echt compassie voor deze jongen.
Ik lees meestal geen autobiografische genres, maar dit verhaal is echt goed. Vlotte schrijfstijl die de auteur gebruikt. Geen te lange hoofdstukken. Alleen het begin was wat moeilijk te volgen voor mij maar de rest van het boek is echt goed te volgen en duidelijk overzichtelijk. Er komen veel thema’s in het boek voor die nu nog actueel zijn.