heerlijk ontspannen leesvoer

Ronald Venema schreef in de jaren negentig als tiener dagboeken, waarin hij heel openhartig over zijn leven vertelt. Zijn dagboeken zijn in een podcast zeer succesvol gebleken en in juni 2023 verscheen ‘de jacht op een tongzoen: mijn onwijs eerlijke puberdagboeken deel 1 ‘. De meeste recensies waren positief, veelal van oudere lezers die zelf opgroeide in de jaren negentig. Door de vlotte vertelstijl en cartoonachtige tekeningen van Argibald is het zeker ook goed te lezen door de pubers van nu maar of deze wel alles herkennen uit het boek ( bepaalde situaties, personen, belevenissen) werd als kanttekening erbij gegeven.
In november 2023 verscheen deel 2 : ‘alles moet echt anders’ en gaat het verhaal, het overleven als puber, gewoon verder. In dit deel heeft Ronald nog steeds niet met een meisje getongd en daarom moet echt alles anders. Stoppen met dansles, starten met gitaarles. Een liefdesbrief schrijven aan een Amerikaanse actrice en vrienden inruilen. Ondertussen werkt hij als vakkenvuller , bedenkt hij een afkijksysteem voor luistertoetsen en ziet op vakantie alle vrouwen topless zonnen. Ook zijn moeder, en dat had ie liever niet gezien.

Het lezen van een verhaal in dagboekvorm vind ik zelf altijd lekker weglezen. Je krijgt echt een kijkje in het leven van de persoon die het verhaal schrijft met al zijn mijmeringen en hersenspinsels. En die blijken bij een jongen van veertien best lastig te zijn. De problemen die deze puber als probleem ziet worden heel direct omschreven en ook qua woordkeuze is het recht voor zijn raap.
Hoewel hier en daar misschien wat gedateerd (als voorbeeld wil Ronald naar een concert van Guns & Roses en draait hij Nirvana) denk ik dat de situaties wel van alle tijden zijn. Dat geeft dan ook bij de jeugd van nu wel herkenning.
Qua vertelstijl zit het wel goed. Het is direct, kort en bondig en met voldoende humor. Verder zijn de fragmenten kort en worden ze af en toe onderbroken door de grappige illustraties van Argibald. Hierdoor leest het ook voor niet zulke sterke lezers lekker weg en is het uitnodigend. Net als de cover én dat het boekje niet zo dik is ( 165 pagina’s).

Heerlijk ontspannend leesvoer.