Persoon is er niet meer maar de verbondenheid tussen anderen is groter

Alex, de man van Isabel, en Bernice, haar moeder, proberen beide op hun eigen manier om te gaan met het verlies van een vrouw waar ze veel van hielden. Hoewel Alex akkoord is gegaan met het doneren van haar hart heeft hij hier veel moeite mee en wil niet weten waar het naar toe is gegaan. Bernice daar in tegen heeft met veel moeite het adres gevonden en heeft mailcontact, eerst met de moeder van Janet en daarna met het gezin. Janet stuurt Alex wat brieven en kaarten maar Alex gaat hier niet op in. Later komt ook Jasper op het toneel. Hij is degene die het ongeluk heeft veroorzaakt en wil ook weten wie de donor is omdat hij denkt dat hij naast het leven wat hij genomen heeft er ook één heeft gegeven en wil deze persoon ontmoeten. Deze mensen die totaal vreemden van elkaar zijn zijn nu met elkaar verbonden door één persoon die er als persoon niet meer is maar haar hart wel.

Het verhaal is mooi weergegeven, vol emotie en gevoel. De hoofdfiguren en manier van handelen zijn allen heel verschillend, met verschillende motieven maar toch komen ze dichterbij elkaar dan dat ze zouden denken. Alex die afstand wil houden en voorzichtig een nieuwe relatie wil aangaan heeft te kampen met schuldgevoel en angst. Bernice die mist haar dochter en wil juist wel contact met het stukje Isabel wat nog leeft. Janet die haar dankbaarheid wil tonen aan de familie van Isabel en Jasper die het een plaatsje probeert te geven en schoon schip voor zijn eigen schuldgevoel wil maken.

Het rouwverwerkingsproces , wat door een ieder anders kan worden beleeft en het verlies wat er gedragen moet worden zijn pittige onderwerpen die op deze wijze niet op een zware manier op papier worden gezet maar op een menselijke en toegankelijke wijze.

Hoe het overlijden van één persoon het leven van velen op zijn kop kan zetten, weer hoop kan geven, maar ook verdriet en schuldgevoel is goed onder woorden gebracht in een vlotte en prettige schrijfstijl. Het verhaal loopt, ook al zitten er schommelingen in tijd, locatie en perspectief in, zo vloeiend in elkaar over dat je het in één stuk door wilt lezen.

Een mooi verhaal wat een diepe indruk heeft achtergelaten.