De rode draad, de liefde en vriendschap tussen mensen in twee generaties staat centraal.

Wendy Louise is auteur van meerdere feelgood boeken zoals het boek Ik wil jou(w) baby en de seizoenenserie met de boeken Wintermaan, Zomerster en Lentezon en de flipover met twee feelgoods.
Voor dit boek ging ze op onderzoek naar haar familiegeschiedenis, ze interviewde haar ouders en schreef hun verhaal op.

Het boek begint in december 1940, de Tweede wereldoorlog is in volle gang. Een vriendengroep met een gezamenlijke hobby, namelijk operette komt bij elkaar. De vader van Louise, Ronald wordt geboren.
Tijdens de oorlog komen gebeurtenissen voorbij maar de focus ligt op de vriendengroep in Amsterdam die ieder op hun eigen manier de oorlog beleven. Aan het eind van de wereld wordt de moeder van Louise geboren, Olga en de twee kinderen groeien samen op in het Nederland van na de oorlog.
Tijdens hun tienerjaren veranderen hun gevoelens en blijven ze elkaar steunen tijdens de moeilijke momenten in het leven

Wendy Louise is weer terug en hoe!!
Ze heeft het verhaal van haar ouders en grootouders vormgegeven in een boek dat nog lang in de gedachten van de lezer zal blijven bestaan.

Het verhaal is zorgvuldig in elkaar gezet met hier en daar wat artistieke vrijheid van de auteur. Het verschuift gedurende het boek eigenlijk van een historische oorlogsroman naar een heerlijke romance dat in een feelgood niet zou misstaan. Het verhaal is fijn om te lezen voor iedereen en geen verslag van familiegebeurtenissen geworden.
Leuk detail: Het luisterboek wordt voorgelezen door Simone Kleinsma, en die heeft ook een kleine rol in het boek…..

Naast dat het een familiekroniek is, is het een boek waarin het leven van de gewone Amsterdammer in deze decennia ook vertelt wordt. Door details uit deze jaren te delen wordt de sfeer goed geproefd. Dan wordt er gedacht aan de hongerwinter en de gevolgen voor kinderen die toen geboren werden maar ook uitvindingen als de auto en de televisie. Mooi is dat de mensen ondanks de verschillen toch bij elkaar betrokken blijven. Als familie.
De personages hebben uiteenlopende karakters en hun keuzes zijn
Het is te merken dat er naast de verhalen in het boek nog zoveel familieverhalen zijn om te vertellen,
Wendy Louise heeft gelukkig duidelijke keuzes gemaakt in wat ze wel en niet uitgebreid wil vertellen. Ze heeft een goed onderscheid gemaakt tussen wat interessant is voor mensen buiten de familie en wat niet. Anders zou het boek drie keer zo dik zijn geworden.
De rode draad, de liefde en vriendschap tussen mensen in twee generaties staat centraal. En de reacties en keuzes die ze maken zijn levensecht.
Het einde komt helaas te snel, de lezer voelt zich tegen die tijd zo verbonden met Olga en Ronald dat ze nog veel meer willen weten en niet wil stoppen met lezen.