Waar heb ik de aanwijzingen gemist?

Het is winter en griezelig stil op het vakantie-eiland Belport, voor de Australische kust. Slecht nieuws brengt Kate naar dit uitgestorven oord, en haar verdriet wordt met de dag groter als ze meer te weten komt over het geheime leven dat haar man bleek te leiden.
Abby, als bewoner van het eiland, is gewend aan de stille winters, maar dit jaar wordt haar wereld op zijn kop gezet wanneer ze bewijzen vindt die haar man in een wel heel kwaad daglicht stellen. Niets op dit eiland is wat het lijkt, en pas als de twee vrouwen samenkomen kunnen ze de waarheid ontdekken over de mannen in hun levens…

Het verhaal wordt om en om verteld vanuit het perspectief van Kate en Abby. In het eerste deel van het verhaal gebeurt nog niet bijster veel, maar wordt al wel bepaald sfeertje neergezet. Een soort onderhuidse spanning die prikkelt, terwijl het verhaal voortkabbelt. Het is wat vergelijkbaar met de sfeer die Simon Beckett oproept in het boek ‘Klem’, maar dan net wat minder. De verhaallijnen zijn mooi uitgewerkt en de karakters komen goed tot leven.
In de tweede helft van het boek wordt het steeds spannender en komen de verhaallijnen bij elkaar. De plottwist zag ik niet helemaal aankomen, maar achteraf heb ik wel twee aanwijzingen gemist. Het was voor mij wel een WTF momentje...

Het is zonde om er meer over te vertellen, je moet het lezen en ervaren. Achterin het boek staat het naschrift van de auteur. Lees dat vooral niet voordat je het verhaal gaat lezen: spoiler alert!