Boeiend, maar toch ook gruwelijk verhaal!

Wat een boeiend, maar toch ook gruwelijk verhaal!

Het Bloed van de zwaan is gebaseerd op waargebeurde feiten in het Düsseldorf eind jaren 20 van de vorige eeuw en vertelt het verhaal van Peter Kürten. Düsseldorf wordt opgeschrikt door een reeks moorden, op zowel mannen, vrouwen als kinderen. De slachtpartijen zijn even afgrijselijk als raadselachtig, want waar is het bloed van de slachtoffers naartoe? Rechercheurs Richard Meisters en Kaspar ‘Piszko’ Piaszkowski krijgen de taak om de moordenaar op te sporen. Verdachten en getuigen komen en gaan, maar de sadistische beul houdt niet op. Pers en publiek worden ondertussen hysterisch en eisen het uiterste van de tot het uiterste getergde rechercheurs.

Het is natuurlijk best bijzonder dat je al weet wie de dader is. Al in het eerste hoofdstuk wordt het vanuit zijn perspectief verteld en is de eerste moord een feit. En als lezer weet je ook dat hij gepakt gaat worden. Dat betekent echter niet dat dit geen goed boek is, integendeel! Spanning is aan de oppervlakte aanwezig en je wordt meegezogen in de zoektocht naar de dader, verteld vanuit verschillende perspectieven. De setting wordt beeldend beschreven en je kunt je een goede voorstelling maken hoe het in die tijd moet zijn geweest. Naarmate je verder leest is het echter onbegrijpelijk dat Kürten niet eerder is gevonden. Hoewel het net zich steeds meer sluit, blijft hij uit handen van de politie en gaat hij verder met zijn gruwelijke moorden. Niet dat de politie niet zijn best doet, maar het neigt eerder naar toeval dan doordacht politiewerk dat Kürten wordt opgepakt….

De schrijfstijl is toegankelijk, kent de nodige humor en Hugo Luijten weet de personages goed neer te zetten. Dat is knap omdat hij natuurlijk niet te ver bij de feiten vandaan mag komen. Het boek heeft mij in zijn greep gehouden. Ik kijk dan ook uit naar een ander, volgend deel.

Het Bloed van de zwaan krijgt van mij 4 sterren.