Lezersrecensie
Geweldig goed boek!
De puzzelman van Nadine Matheson is het eerste deel in de serie rond Anjelica Henley en is mijn eerste kennismaking met deze auteur. Het verhaal trok al eerder mijn aandacht omdat het me sterk deed denken aan de boeken van Chris Carter en Sam Holland. Gezien deze 2 auteurs tot mijn favorieten behoren, leek dit verhaal wel bij mij te passen. Ik begon dus wel met redelijk hoge verwachtingen aan dit boek.
De schrijfstijl sprak me sterk aan. Het boek is vlot geschreven en bevat geen al te lange hoofdstukken. Het aantal hoofdstukken deed me aanvankelijk even slikken gezien het er 102 waren. Dat belemmerde me echter niet omdat sommige hoofdstukken echt kort waren. Het boek is voor mij absoluut niet langdradig ondanks het stevige aantal bladzijden (432).
Het verhaal draait voornamelijk om 2 hoofdkarakters nl. Anjelica Henley en Salim Ramouter. Anjelica heeft al een heftige geschiedenis achter de rug doordat ze ooit oog in oog kwam te staan met seriemoordenaar Peter Olivier. Daarnaast verloor ze ook haar moeder en lijkt het met haar echtgenoot niet echt te boteren en duiken er regelmatig spanningen op. Anjelica kan af en toe wel eens een harde tante zijn en aanvankelijk vond ik haar niet zo een fijn personage. Ze kan bot uit de hoek komen en ze deed bovendien heel denigrerend t.o.v. Salim Ramouter. Naderhand kon ik haar meer vergeven als ik meer te weten kwam over haar achtergrond en verleden. Salim Ramouter is rechercheur in opleiding en heeft zijn vrouw en kind tijdelijk achtergelaten om aan de zijde van Henley de zaak van de copycat op te lossen. Salim heeft ook een rugzakje aan problemen om te torsen en ik kan hem zeker appreciëren. Hij is gebeten om bij zijn eerste grote zaak een goede indruk na te laten en bijt zich vast in de zaak.
Naast onze 2 hoofdpersonen leren we ook de leden van de SCU wat kennen en duiken er verschillende verdachten op. Daarnaast hebben we ook een goed beeld geschetst gekregen van Peter Olivier, de originele Puzzelman en over zijn handelswijze. Hij is zeer geslepen en kan zeer goed mensen naar zijn hand zetten. Mede door dit sterke personage, werd het verhaal in mijn ogen een succes.
Het verhaal startte ietwat aarzelend voor mij en ik moest er eventjes inkomen. Het begon nogal abrupt en even dacht ik een deel van de serie gemist te hebben. Er worden al vrij vroeg in het verhaal afgehakte lichaamsdelen aangetroffen en de link met de Puzzelman blijft niet lang achterwege. Vanaf dat moment worden er linken gezocht tussen het slachtoffer en Peter Olivier en naarmate het dodental oploopt, worden er heel wat veroordelingen/rechtszaken aangehaald en worden eveneens de tijdstippen aangehaald om ieders alibi te gaan checken. Soms wordt het wat warrig en moest ik even gaan graven wie wat op zijn kerfstok had of waar hij/zij zich bevond ten tijde van welke misdaad. Het is dus zeker geen boek om even snel tussendoor te gaan lezen want je moet er dus je aandacht blijvend bijhouden. De ontknoping is spannend en de staat bol van de actie. Er grijpt zoveel plaats op eenzelfde moment en we rollen van de ene scène naar de andere. Het einde is onverwacht voor mij, hoewel het geen megagrote plottwist was. Toch maakte het me benieuwd om het volgende deel in de reeks te gaan lezen. Het boek heeft me dus echt met een zeer positief gevoel achtergelaten en ik kan het thrillerlezers ten zeerste aanbevelen. Tenminste als je een sterke maag hebt, want in dit boek worden de gruwelijkheden redelijk expliciet vernoemd. Kortom, ik ben zeer lovend over de Puzzelman en heb geen seconde geaarzeld om deel 2 – De stille kamer – ook al meteen te starten.