Zen

Ik lees een boek met de prachtige titel 'De eenzaamheid in het leven van Lydia Erneman'. Martijn Couwenhoven van uitgeverij Oevers vergelijkt dit boek met "...een sneeuwbui op een kraakheldere dag, de zinnen dwarrelen zachtjes en lieflijk naar beneden." De kristalheldere, dwingende en trefzekere taal van Rune Christiansen is inderdaad onderkoeld, zelfs bij confrontaties tussen dierenarts Lydia en haar clientele en die heftige passages met dodelijk gewonde dieren. Je wordt er helemaal zen van.