Perfect boek

Het boek 'Inventaris van enkele verliezen' van Judith Schalansky bestaat uit 16 delen. De 12 verhalen, ingeklemd tussen een opmerking vooraf en het voorwoord enerzijds en een register en bronvermelding anderzijds, tellen alle exact 16 pagina's. De getallen 12 en 16 kunnen verwijzen naar de rij van Padovan en naar getallenreeksen in de informatica lees ik op Wikipedia. Mogelijk werd dit echter ingegeven door druktechnische beperkingen. Katernen hebben immers 32 bladzijdes; dat zijn inderdaad 16 (!) aan 2 zijdes bedrukte vellen. Mij viel die regelmaat op. Ik zocht naar getallensymboliek en zag daarbij het praktische aspekt over het hoofd. Van Judith Schalansky (zelf boekvormgeefster) kun je alles verwachten.

Ik heb de indruk dat Schalansky's exacte, compacte stijl zich bij ieder nieuw verhaal subtiel aanpast. Ik heb nog niet alle verhalen gelezen, maar 'Guerickes eenhoorn' vond ik bijzonder fraai omdat haar stijl in dit verhaal neigt naar die van Edgar Allan Poe. Dat en de ironie dat de speurtocht van de hoofdpersoon (de schrijfser?) naar monsters, met die dreigende eenzaamheid der bergen op de achtergrond, op niets uitloopt. ‬

Zo lees je een reconstructie van een reisverslag door kapitein Cook naar het verdwenen atol Tuanaki. Dan weer een fragment uit een historische roman over keizer Claudius en het oude Rome met daarin een episch en dodelijk gevecht tussen een Afrikaanse leeuw en een, nu uitgestorven, Kaspische tijgerin.

Ook mooi aan de vormgeving zijn de 'zwarte' pagina's die werken als afscheiding tussen de verhalen. Deze blijken onder een bepaald strijklicht een afbeelding te hebben die weer verwijst naar het verhaal. Dit is zo'n gaaf boek.