een moeizame worsteling

Elizabeth Jane Howard is geboren in Londen op 25 maart 1923 in een upper middle class gezin. Haar ouders gingen scheiden en daardoor was haar jeugd niet erg liefdevol. Ze trouwde voor het eerst op haar 19e, met een veel oudere man, scheidde en trouwde nog twee keer/ Toch leefde ze een eenzaam leven. Ze is overleden op 2 januari 2014 in Bungay. Als auteur debuteerde ze in 1950 met The beautiful visit een boek dat direct een prijs won. Ze is vooral bekend geworden met haar vijfdelige The Cazalets Chronicles. Over Howard is in 2002 een biografie verschenen met als titel Slipstream.
Antoina Fleming is 43 jaar en woont in Londen. Haar kinderen zijn volwassen en zelfstandig. Tijdens het verlovingsdiner van haar zoon zegt haar man Conrad haar dat hij haar gaat verlaten. Haar geest bleef even roerloos als haar lichaam. Antonia is perplex, bang en onzeker want hoe moet ze verder leven? Gedurende het boek hebben we dit al aan zien komen. In 1926 trouwen Antonia en Conrad. Antonia is dan een jonge onzekere vrouw, nog niet echt volwassen en Conrad een sterke man ( al ontdekken we in het boek zijn zwakheden), die haar mooi vindt en haar afhankelijkheid koestert. Maar al snel verveelt hij zich bij haar en verliest ze zijn aandacht. In de 24 jaar huwelijk zien we een vreemd en ongelijkwaardig samenspel tussen Antonia en Conrad, met op de achtergrond de veranderende wereld.
Het boek begint met een vrij lang voorwoord van Hilary Mantel. Waarna het boek begint in 1950 om in vijf delen terug te gaan naar 1926. Het taalgebruik is beeldend maar de zinnen zijn erg lang en complex. De dialogen zijn mooi , diepzinnig en snedig, er schuilen menige wijsheden in.
De cover is klassiek, passend bij de jaren 30/40. We zien de toch wel chique Antonia in een treincoupé ze reist achteruit en kijkt peinzend, alsof ze haar leven overdenkt. Deze cover past goed bij het boek. Het verhaal wordt ook van achter naar voren verteld en vormt eigenlijk een overpeinzing van haar leven.
Het voorwoord had ik liever niet gelezen ( ik ben ook halverwege gestopt), het geeft teveel een interpretatie van het boek en auteur. Als nawoord had het voor mij beter gefunctioneerd. Het boek begint in 1950 en gaat in vier delen terug naar 1926. De delen zijn weer in hoofdstukken opgedeeld. Dat het verhaal achterstevoren verteld wordt voegt voor mij niets toe, juist het tegendeel. Het taalgebruik in het eerst deel was dermate complex en de vele personages nog onbekend dat het niet prettig was om te lezen. Het is dat ik dit boek voor de Hebban leesclub mocht lezen, anders was het dicht gegaan en dicht gebleven. En dat terwijl ik zo enorm genoten heb van de vijf Cazeltsboeken. De volgende vier delen lezen wat prettiger en het verhaal boeit dan wat meer en vooral het vijfde deel is zoals ik het hele boek gehad zou willen hebben: boeiend, aanrijpend en vooral prettig te lezen.
Ik waardeer dit boek met 3 sterren. Een moeizame worsteling.