gemiste kans

Belinda Aebi (1959) werkte 26 jaar als manager van de juwelenafdeling bij de door haar vader opgerichte en groot gemaakte horlogefirma Rodania. Ze heeft het verhaal van haar vader en het bedrijf beschreven in het boek Swiss Made (2008). Ze werd gevangen door het schrijversvirus en heeft daarna diverse boeken geschreven. En nu is daar in 2020 Het Dorp.

Eline Jehaes is in de auto van haar moeder op weg om een fotoreportage te gaan maken die haar een baan als journalist kan bezorgen als ze door een onoplettendheid tegen een grtasbetonblok botst en haar auto zwaar beschadigd. Tot overmaat van ramp is haar telefoon ook leeg. Daarom gaat ze op zoek naar hulp. Met een pontje steekt ze de Duurne over en komt in het dorpje Koolbeeke aan. Koolbeeke blijkt een mysterieus dorpje te zijn waar de tijd stil heeft gestaan, waar bijzondere regels gelden, waar geen internet en telefoon is en waar betaald wordt met Franken en waar geheimen lijken te zijn. Hulp om haar auto te laten repareren of naar huis te gaan is er niet een twee drie. Ze kan logeren bij Sylvia, de gastvrouw van het café. De volgende dag zwerft ze door het dorp, nieuwsgierig als ze is gaat ze op onderzoek uit en zie o.a. een jongen met een vreemd uiterlijk. Toch besluit ze ineens te vertrekken..
Hugo Cockaert is een CEO van een farmaceutisch bedrijf, meedogenloos en succesvol. Hij heeft een nieuw medicijn ontwikkelt tegen botonkalking. Daarvoor heeft hij jaren geleden in Koolbeeke bloed afgenomen. Na de presentatie van het medicijn wordt hij bedreigd. Zijn vrouw Lea ontdekt dan ook nog dat hij overspel heeft gepleegd en zijn zoon verdwijnt.

In het laatste deel van het boek gaat Eline terug, nadat ze een mail van Robin heeft gehad, en er blijken heel wat dingen gebeurd te zijn in het dorp.

De cover is donker en wat duister. Een eenzame boerderij achter kale bomen. De letters zijn grillig. Het is een mooie cover, maar je ziet niet echt een dorpsgezicht en de boerderij herken ik niet terug uit het verhaal.
Het boek is opgebouwd uit een proloog, vier delen en een epiloog en geschreven in een vlotte stijl, met Vlaams taalgebruik. Dit past ook bij het verhaal en levert ook voor de Nederlandse lezers geen problemen op. De proloog is pakkend en maakt dat je graag verder wilt lezen, in de vier delen daarna zijn eigenlijk twee verhaallijnen verwerkt: Eline in het dorp en Hugo’s verhaal. De verhalen hebben weinig verbanden en komen ook niet echt samen. Echt spannend wordt het nergens.
De karakters zijn niet echt uitgewerkt. Eline leren we nog het meeste kennen, al lijkt het karakter niet te kloppen met haar handelen.

Al met al vind ik het een tegenvallend boek. De twee verhaallijnen zijn te weinig uitgewerkt en hadden ieder op zich onderwerp van een heel boek kunnen zijn. Er zijn veel losse eindjes, sommige dingen lijken erbij gesleept en er zijn incorrectheden. Het lijkt of Aebi teveel in haar hoofd had om te verwerken en het in één verhaal gepropt heeft en alles gehaast geschreven heeft.

Ik waardeer het met twee sterren. Zo jammer dat verhaallijnen met zoveel potentie zo weinig opleveren.
Met dank aan Thrillers and More en uitgeverij Hamley voor het leesexemplaar.