Lezersrecensie
Mooi, indrukwekkend verhaal
De tienjarige Sarah wordt samen met haar ouders opgepakt en samen met duizenden andere joden naar een wielerstadion gebracht, ze worden verzameld voor deportatie. Sarah wilde haar kleine broertje Michel beschermen en heeft hem in een kledingkast opgesloten en voordat ze werd opgepakt, heeft ze de sleutel bij zich verborgen.
Zestig jaar later krijgt Julia, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht om een artikel te schrijven over deze Razzia. Zal Julia ontdekken wat er gebeurd is in met Sarah?
Dit boek werd aangeraden door een vriendin. Ze vond het een mooi boek en zei dat ik het ook moest lezen. Ik vind dat ze gelijk heeft. Het is een mooi boek, maar ook erg indrukwekkend. Je leest een deel vanuit het oogpunt van Sarah en de rest vanuit het oogpunt van Julia. Ik werd helemaal in het verhaal gezogen en hoopte dat Julia zou ontdekken wat er met Sarah is gebeurd. Vanaf het allereerste moment laat het verhaal je niet los. Door de drukke week die ik had, had ik weinig tijd om te lezen en dat frustreerde mij, want ik wilde zo graag weten hoe het verhaal verder ging. Het verhaal maakte indruk op mij, ook omdat je weet dat dit echt gebeurd is. Hoe vreselijk de omstandigheden waren en hoe deze mensen behandeld werden. Tatiana weet het verhaal levendig neer te zetten, alsof ik een film aan het kijken was.