Bijzonder boek

Ik voel me een beetje gemixt over dit boek waardoor ik lange tijd heb moeten nadenken wat voor beoordeling ik het zou gaan geven. De alwetende verteller, in dit geval de dood is een interessante invalshoek, dat is een ding wat zeker is. De dood was in dit geval een op zichzelf staand personage. Daarnaast heb je met name Liesel en Rudy die centraal staan naast haar pleegouders en onderduiker Max. De karakters worden goed uitgediept. Ik bleef Rudy vooral een snotjoch vinden haha, maar wel met een goed hart. De band tussen Liesel en Max is echt prachtig om over te lezen als ook de band tussen haar en haar pleegvader. Haar wil om te kunnen lezen is bewonderingswaardig en dat was fijn om over te lezen.

Wat ik dan weer minder fijn vond was de schrijfstijl. Ja het leest vlot, maar af en toe kwam het voor mij iets te nonchalant over. De emoties die ik wilde voelen tijdens het lezen van dit boek bleven daardoor uit. Ik heb absoluut niet gehuild. Daarbij laat de dood tussendoor al doorschemeren wat er ongeveer te wachten staat waardoor ik er al op voorbereid was en het daardoor minder hard binnenkwam. Dat vond ik erg jammer.

Toch is het een boek wat me bij zal blijven, juist door de unieke vorm waarin het verhaal is gegoten. Het is een bijzonder boek.