De schaduw van haar spiegelbeeld

Het is voor het eerst dat ik even niet zo goed weet waar ik precies mee moet beginnen. Goed, laat ik maar gewoon beginnen bij het begin. Katherine Louis gaat na twintig jaar op zoek naar haar zoon Jack. Jack blijkt inmiddels Engeland te wonen, is getrouwd en heeft twee dochters. Een van zijn dochters, lijkt niet alleen qua karakter op haar overgrootmoeder, maar draagt ook dezelfde naam; Virginia. Met een glimlach vermoord ze iedereen die haar dwars zit. Wie kan haar tegen houden?

Ik had eigenlijk een beetje medelijden met Lianne, het zusje van Virginia. Hoewel ze inziet dat haar zus krankzinnig is, kan ze niet stoppen met van haar te houden. Dag in dag uit hoopt ze dat haar zus bij draait en blijft ze haar nieuwe kansen geven. Ze is bang voor haar en haat haar, maar haar liefde blijft hoe dan ook onvoorwaardelijk. Helaas zonder dat ze het zelf bewust door heeft, is ook haar leven en die van haar ouders in gevaar; Virginia zit achter hen aan!

Er gebeurt een hoop in dit boek. Je ziet de haat liefde-relatie tussen de ouders, de haat-liefde relatie tussen de twee dochters. Jack die zijn verleden al die tijd verborgen heeft gehouden voor zijn gezin en gedaan heeft alsof hij weeskind is, krijgt ineens een bezoek van zijn moeder. Virginia die de eerste slachtoffers maakt en een poging tot moord pleegt op haar eigen gezin… Met de spanning is er in ieder geval niks mis!

Wel heb ik wat aan te merken aan het opbouw van het boek zelf. Wat mij opviel was dat merendeel van de hoofdstukken heel erg lang waren. Het langste hoofdstuk was eentje van 67 bladzijden! Vervolgens waren de hoofdstukken dan ook weer niet zo ingedeeld dat je makkelijk tussendoor even je leesmodus kon onderbreken om later weer verder te gaan met hetzelfde hoofdstuk. Als ik het dan weer oppakte snapte ik niet meer zo goed wat er nou gebeurd was in dat stukje en waar ik gestopt was met lezen. Erg vervelend, want hierdoor moest ik dus echt genoeg tijd hebben wilde ik een compleet hoofdstuk uit kunnen lezen. Ik hou daar niet zo van. Ik hou meer van wat kortere hoofdstukken, zodat je het boek als een tussendoortje op kunt pakken, maar ook weer weg kunt leggen als je met iets anders verder moet gaan.

Het verhaal was erg spannend en goed geschreven, maar door de opbouw verloor ik af en toe de zin om verder te lezen. Het is helaas ondanks het goede verhaal niet een boek die ik nogmaals zal lezen.