Lezersrecensie
De vrouw aan het einde van de wereld
Mijn kennismaking met Angelique Haak is ook een eerste buddy read met Shanna.
En wat een leesavontuur!
Het boek liet me huiveren, slikken, huilen, nee schudden en ook glimlachen. Hoe ga je om met huiselijk geweld als je als zusjes die dit meemaken een hechte band hebt?
Demi en Claire kiezen een eigen pad om ermee te kunnen dealen. En toch blijft de band altijd bestaan.
Angelique drukt me met de neus op de feiten. Geweld tegen vrouwen komt bjzar vaak voor ook in andere culturen dan de onze. En wat doe je als familie of omstander? Hoe snel verval je mogelijk in een oordeel over de vrouwen die dit meemaken?
Het feit dat ik het boek tijdens het lezen kon bespreken met Shanna maakte de leeservaring nog specialer. Indrukken delen, elkaar bevragen, leesenthousiasme op afstand voelen en samen eens zijn: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Enkele mooie zinnen / passages:
“Een vrouw zonder dromen is als een vlinder zonder vleugels”. Over indrukwekkende binnenkomer gesproken!
“Ik denk aan het spelletje dat ik op Demi’s achtste verjaardag bedacht. Ik vertelde haar dat als je je handen over je ogen legt en met je ogen knippert, het net is alsof er vlinders langs je handen strijken. We beeldden ons vervolgens in dat we zelf vlinders waren en dat we wegfladderden naar een prachtige vlindertuin. Eén plek waar niet geschreeuwd werd en waar het fijn en veilig was.”
Er gaan vast nog meer boeken van Angelique volgen. En in het najaar een volgende buddy read. Beiden iets om zeer naar uit te kijken.