Met de neus op stormachtige feiten

Veel onverwachte stormen, een Russisch staatshoofd waar je van gaat gruwelen en politieke ellende in Nederland. Dit klinkt mogelijk gewoon als de realiteit. Toch zijn het elementen van een fictief verhaal waarbij we een onaangename blik op de toekomst krijgen.

Na twee romans waarin de psychiatrie een grote rol speelde schreef psychiater en auteur Erik Rozing een roman waarin de klimaatcrisis onder de loep genomen wordt. Zo links en rechts haalt de auteur ook nog enkele andere futuristische thema’s erbij die het verhaal in de toekomst plaatsen en die de personages een mooie achtergrond bieden. Het is bijzonder om te merken hoe actueel de thema’s zijn. Je zou vermoeden dat Rozing over een goed werkende glazen bol beschikt.

Adam is het kind van Astrid, een belangrijk politica, en Victor en zeer pientere wetenschapper. Met inwonende opa Felix, hebben ze vier verschillende visies op het leven en de wereld bij elkaar in huis. Dit huis aan zee wordt al snel bedreigt door de stijgende zeespiegel. Is het voldoende om een dijk te bouwen of zijn straffere maatregelen nodig om de gevolgen van de klimaatveranderingen tegen te houden?
Het boek is grimmig en beklemmend en pakt de lezer vanaf het eerste hoofdstuk bij de kladden. De auteur heeft een fijne en mooie schrijfstijl met mooie zinnen, veel intertekstualiteit en scherpe dialogen. Hij schuwt niet om hier en daar onderkoelde humor te gebruiken waardoor het gevoel van spanning niet te hoog oploopt.
Rozing drukt de lezer met de neus op de feiten en zet aan het denken, terwijl hij zijn les verpakt in een mooie roman. Na het lezen van het laatste hoofdstuk blijft de lezer even verwezen achter, zich afvragend of er misschien een hoofdstuk mist in het boek. Uiteindelijk blijkt juist deze afsluiting erg goed te passen bij het verhaal. De titel van het boek is op diverse manieren te lezen en alle zijn passend.