te veel

Voor mij toch wel een overdreven verhaal dat zich over een periode van 40 jaar afspeelt. De opbouw in delen die telkens door een ander personage verteld worden is knap gedaan. Eerst leren we Elisabeth kennen, de dochter van de smid. Wanneer ze pubert heeft ze 2 parallelle relaties, enerzijds met dhr Funke, anderzijds met een jongen uit de centimenwijk. Dhr Funke is veel ouder en behalve dat hij haar boeken leent weten we niet veel over hem.
Uiteindelijk trouwt ze met Guillaume Duponselle, een arts met mentale problemen. Als kind heeft hij zijn vader doen verongelukken. Het huwelijk komt er door tussenkomst van de vrouw van de notaris.
Na 8 maanden is er een tweeling: Valentijn, een prachtig kind en Nameloos een monster. Alleen die naam is toch wel verschrikkelijk.
Uiteindelijk kan Valentijn de verwachtingen van zijn vader niet inlossen.
De oorlog staat voor de deur. Elisabeth knoopt weer aan met haar vroegere bekenden en de arts glijdt verder weg in alcoholverslaving.
Elisabeth wordt vermoord. Haar man ontkomt aan het gerecht door legerarts te worden en sneuvelt. Funke wordt bijna gemolesteerd en verhangt zich daarna.
Valentijn trekt ook naar het front en verliest er zijn benen. Nameloos, die door de pastoor misbruikt werd, trekt naar een abdij.
Uiteindelijk vinden de broers elkaar terug na de oorlog. Funke, die stinkend rijk was laat zijn fortuin aan hen na en uiteindelijk blijkt de pastoor de moordenaar te zijn.
Heel veel intriges dus, maar goed geschreven. Het enige echt storend is de “volkswijsheden” die her en der staan en Latijnse termen die je zelf moet opzoeken.
Er is een toneelversie die ik binnenkort ga zien. Benieuwd.