hartverscheurend

Nog maar eens een boek over de mistoestanden in de jaren zestig en zeventig, een periode waarin de kerk vaak een bepalende en mensonterende rol speelde. In België kent bijna iedereen wel een dergelijk verhaal, of dat van meisjes die destijds naar Nederland moesten uitwijken voor een abortus.

In De Onbedoelden weet de auteur een bijzonder pakkende opbouw te creëren. De vaak heftige emoties worden op een vrij sobere en objectieve manier weergegeven, wat het verhaal alleen maar sterker maakt. Als lezer wil je voortdurend verder lezen; het boek wegleggen voelt bijna onmogelijk.

Alle protagonisten krijgen hun plaats in het verhaal, waardoor de verschillende perspectieven duidelijk naar voren komen. Tegelijk laat het boek zien hoe toeval een beslissende rol kan spelen in de loop van een mensenleven.

Als ik toch een kanttekening mag maken, dan is het dat er weinig aandacht lijkt te zijn voor het trauma van Claudia. Ook over haar ouders vernemen we later niets meer. Misschien zijn ze overleden, maar het had interessant kunnen zijn als haar broer had verteld hoe zij de gebeurtenissen nadien hebben ervaren.

Daarnaast had een reactie of standpunt van de kerk zelf ook een boeiende aanvulling kunnen zijn.