Onweerstaanbare activiste nodigt uit tot "nietsdoen".

Inmiddels is Jenny Odell een graag geziene gast in talkshows, zijn er vele vraaggesprekken en een TED-lezing op YouTube. Dat is niet verwonderlijk, de gedreven, aanstekelijke manier waarop deze activiste haar gedachtengoed met zo veel mogelijk mensen wil delen is in mijn ogen onweerstaanbaar. De rode draad in haar betoog is de historische verbondenheid van mens, plaats en natuur versus de krachten van de "aandachtseconomie" (algoritmes) om mens, plaats en natuur slachtoffer te maken van populisme, productiedrift (groei, groei...!), prestatiedrang en winstoptimalisatie. Haar gedachtengoed is het resultaat van een breed, diepgaand onderzoek van uiteenlopende bronnen, van uitgebreide contacten met mensen uit allerlei hoeken van de samenleving (bv de oorspronkelijk inheemse bevolking van Amerika) en van haar persoonlijke ervaringen met flora, fauna, bergen, meren, zee, stenen en geluiden (een bijzondere vorm van animisme, denk ook aan onze prinses Irene).
Zeker nu, gevangen in de coronapandemie, wijst Odell op de noodzakelijke ommekeer in de huidige, universele , vervlakkkende sociaal economische ontwikkeling van de maatschappij; door niet langer mee te doen ontstaat de macht om andere wegen in te slaan. En haar voorbeelden betreffen niet alleen welgestelde, elitaire idealisten.
Het boek zit zo vol anekdotes, citaten, associaties, dat ik na enige tijd van bezinking het nog een keer zal gaan lezen. Bovendien zal ik mijn eigen directe omgeving: mensen, plaats en natuur meer bewust en verscherpt waarnemen.