Geestige zoektocht

Bij Fredrik Backman moet je nooit afgaan op je eerste indruk van de hoofdrolspelers. Als geen ander is deze auteur in staat om gevoelvol het unieke verhaal van ieder mens bloot te leggen. Je raakt steeds meer vertrouwd met de personages en je leeft mee met de angst in hun leven. Een vrouw in scheiding dreigt door geldgebrek haar kinderen te verliezen en in wanhoop besluit zij een bank te beroven. Zonder ervaring, zonder een goed plan stuntelt zij in een bank die geen contant geld in voorraad heeft; zonder resultaat moet zij vluchten en belandt in een appartement dat te koop staat en waar een groepje mensen de woning aan het bezichtigen is. De auteur leidt ons het verhaal in via de verhoren van dat groepje, want de overvaller is spoorloos verdwenen.
Die verhoren zijn meesterlijke dialogen, waar met veel humor misverstand op misverstand gestapeld wordt tot wanhoop van een jonge ambitieuze politieman en een oudere, bijna gepensioneerde die ook nog vader en zoon blijken te zijn. Tussen de verhoren ontvouwt de auteur het feitelijke verloop van de gebeurtenissen. In het verhaal vervlecht de auteur kritische kanttekeningen bij het "systeem" van het huidige kredietbeleid in de financiële wereld. Als rode draad speelt een in het verleden gepleegde zelfmoord vanaf een brugleuning een grote rol. Uiteindelijk laat de liefde tot de medemens de angsten en het mysterie oplossen. Het boek leent zich uitstekend voor een miniserie op de televisie met de vele filmische scenes. Backman is een moraalridder om van te houden.