Een vreemde constructie

Met Serpent heeft de Noorse overheidsambtenaar Silje Ulstein een verpletterend debuut afgeleverd. Niet ten onrechte is het binnen een jaar in 13 landen verkocht en zijn er vergevorderde plannen voor een verfilming. Het boek is een goede vertegenwoordiger van de Nordic noir. De auteur kan echter nog verder groeien in creatieve plots.

Het verhaal speelt zich af in twee Noorse steden, met twee sets hoofdpersonages, twee verschillende plots en één slang. Begin deze eeuw kopen drie studenten, onder wie Liv, een baby wurgslang. Een tijd later zijn er vier doden gevallen, een zaak die nooit raakt opgelost. Liv en de slang zijn verdwenen. Elf jaar later verdwijnt de dochter van een vooraanstaand politicus en een succesvolle zakenvrouw spoorloos. De enige verbindende factor in beide zaken is politieman Roe, die beide zaken op zijn bord heeft (gehad).

Een bijzonder korte inhoud, maar meer kan echt niet gezegd worden zonder spoilers. Serpent gehoorzaamt namelijk niet helemaal aan de geldende regels inzake plotopbouw.

Normaliter is een goede thriller als een goed gebouwd huis. Een deugdelijk grondplan en bouwtekening, gedegen materialen, vaklui zetten het geheel recht. Elke bezoeker kent de indeling min of meer, hoeft niet al te lang te zoeken naar een toilet en loopt alleszins niet verloren.

Bij dit boek lijkt het alsof de architect van twee uiteenlopende ideeën is uitgegaan en op basis daarvan dapper heeft geprobeerd van 2 plannen één woonst te bouwen, veilig, vertrouwd én aanlokkelijk voor bezoekers, getuige daarvan een citaat van de auteur zelf: ‘er moest een slang in voorkomen enerzijds, anderzijds moest er ook een bepaald personage meespelen. Het is schrijven, schrappen en herschrijven geworden’.

Het resultaat mag er zijn, al is het resultaat een wonderbaarlijk bouwsel waarbij de bezoeker her en der al eens kan struikelen over een onvermoede hindernis of een niet verwachte zijgang. Het plot zelf is machtig interessant, duistere zijweggetjes en nevenplots zetten de lezer op het verkeerde been. Het toilet ligt net niet waar je dacht. En toch blijft het boek intrigeren doordat het ene verbale vuurwerk verrassend snel op het andere volgt. De zinderende ontknoping laat de lezer met een wauw-gevoel achter. Weinigen zullen dit hebben zien aankomen.

Het nadeel van veel intriges in één boek, is dat er nogal eens wat losse draden blijven uitsteken. Zo ook hier, nimmer wordt duidelijk waarom de relatie tussen Liv, haar broer en haar moeder zó slecht zijn. Zo blijven er meer vragen open.

Niettemin is Serpent een zeer veelbelovend debuut, temeer omdat het boek zo lekker wegleest, applausje voor Silje Ulstein, hopelijk maakt haar tweede boek de hoge verwachtingen meer dan waar.