Wauw, wat een vrouw*

*Om nog maar te zwijgen over de kinderen……

De Ierse auteur Adrian McKinty is van vele markten thuis. Na een studie rechten in Ierland en filosofie in Oxford, immigreerde hij illegaal naar de VS. Hij hield het hoofd er net boven water, zelfs met YA-series en een trilogie over een Ierse rechercheur tijdens de Ierse ‘troubles ‘. Niets hiervan is in het Nederlands vertaald.
Toen het water hem echt aan de lippen stond en hij Uberchauffeur werd om zijn gezin te onderhouden, schoot zijn vriend en succesauteur Don Winslow hem financieel te hulp om tijd te kopen voor een nieuw boek. Dat werd ‘De ketting’ en de rest is geschiedenis…..

Nu is daar Het eiland, een weinig tot de verbeelding sprekende titel en een nog soberder cover. Het is verbazingwekkend dat er geen touw om het boek is gebonden om de explosieve inhoud binnen te houden. Qua actiethriller is dit een boek dat kan tellen.

Heather (24), opgegroeid in een commune, is pas getrouwd met chirurg Tom (44). Samen met zijn kinderen Olivia (14) en Owen (12) zijn ze op rondreis in Australië als zich onverwacht een kans aandient om een vrijwel onbewoond eiland te bezoeken. Daar gaan ze op in.

De grote angel zit in het woordje ‘vrijwel’. Kort na hun aankomst op Dutch eiland gebeurt een drama. Meteen zijn ze alle vier acuut in levensgevaar. Wie komt er nog van het eiland af?

McKinty heeft het talent om boekpersonages tot leven te brengen. Laat Tom nog een beetje stereotiepe succesvolle chirurg wezen, de wereldvreemd lijkende Heather ontpopt zich vanaf hoofdstuk 4 razendsnel tot een ware Lara Croft. Olivia en Owen zijn echte pubers, je ziet ze zo voor je. Ook zij ontworstelen zich beregoed aan hun kleine problemen om de grote aan te pakken.

Er staat geen woord te veel in de 286 bladzijden. In kleurrijke taal komen het eiland en zijn bewoners hard tot leven. De hoofdstukken zijn niet heel kort, de perspectiefwisselingen zo zeldzaam, dat de lezer zich ook daarover het hoofd kan breken.

No way, José, weet elke realist halverwege het boek, dat dit gezin het gaat redden. Haha! Dan schiet de vaart in het boek nog een beetje omhoog. Fraaie ontwikkelingen, duizelingwekkende ontknoping, die ietwat snel wordt afgeraffeld.

Toch één opmerking: de door de wol geverfde thrillerlezer pikt ook de miniemste aanduiding op.