Een hartverwarmend afscheid van de Kustdromen-reeks

De zussen van de bosbessenboerderij is het zesde en laatste deel van de Kustdromen-reeks.

Opnieuw een heel mooi en vooral ontroerend boek. In dit verhaal staat de bosbes centraal, net als oma Fran en haar drie geliefde kleinkinderen.

Fran had als tiener maar één droom: carrière maken en beroemd worden, al liep niet alles volgens plan. Haar droom liet ze al snel varen toen ze op een dag de charmante Cliff ontmoette op een bosbessenboerderij. Ze waren meteen stapelverliefd, alleen was er één probleempje: Cliff zou de bosbessenboerderij nooit kunnen verlaten. Daardoor stond Fran voor een moeilijke keuze. Uiteindelijk koos ze toch voor de liefde en hadden ze samen heel wat mooie jaren in het verschiet. Ze runden samen de bosbessenboerderij, kregen een zoon Sam, en waren gelukkig.

Maar helaas had het lot andere plannen. Sam overleed en Cliff werd, naarmate ze ouder werden, plots ziek. Hij leed aan een vreselijke ziekte, waardoor hij de boerderij moest verlaten en naar een verpleeghuis moest. Voor oma Fran werd het werk allemaal wat te veel en daarom besloot ze de hulp in te schakelen van haar geliefde kleindochters, die vroeger zo vaak bij hen waren. Samen bakten ze heerlijke taarten, maakten ze huisgemaakte jam van verse bosbessen en stonden ze vol trots op de markt om hun lekkernijen te verkopen. Het waren momenten vol warmte, samenwerking en familiegeluk, waarin niet alleen recepten maar ook mooie herinneringen werden gedeeld.

Maar zijn de meisjes bereid om het leven dat ze hebben opgebouwd achter zich te laten en opnieuw te verhuizen naar Lodi, zodat ze samen de zo dierbare bosbessenboerderij verder kunnen runnen?

Dit boek heeft opnieuw een prachtige boodschap, namelijk dat liefde alles overwint.

Een mooi, warm en ontroerend verhaal. Elk personage dat aan bod komt heeft zijn eigen levensverhaal en je leert de zussen en hun lieve grootouders steeds beter kennen. Dit boek is een mooie afsluiter van een prachtige reeks die ik met veel plezier verslonden heb.

Keer op keer waren de mooie omslagen en de vele lekkere recepten die we bij elk boek kregen een heerlijk pluspunt. En zelfs bij dit boek kregen we als verrassing nog de playlist van Fran uit het jaar 1962.

Dank je wel Manuela, voor deze mooie boeken. Ik heb je als schrijfster in mijn hart gesloten.