Weg dromen tussen de sinaasappelbomen

Om te beginnen: wederom een mooie, frisse en fruitige omslag. Dat vind ik zeker al een pluspunt.

Het verhaal gaat over vier jeugdvriendinnen die elke zomer samenkomen op de sinaasappelboomgaard van Lucinda.
Het is de plek waar ze weer even samen kunnen zijn, net zoals vroeger, en waar ze hun zorgen tijdelijk kunnen vergeten.
Ieder van hen heeft een eigen verhaal, met pijn, verdriet en dingen waar ze mee worstelen.
Ik leefde enorm mee met de personages, en dan vooral met Michelle en haar verhaal.
Het verhaal is natuurlijk fictie, maar tegelijkertijd komen de situaties ook voor in het dagelijkse leven, wat het extra aangrijpend maakt.

Door de verhaallijn heen loopt een klein vleugje mysterie. We krijgen fragmenten te lezen van een gebeurtenis uit het verleden, waar ze allemaal diepe herinneringen aan hebben overgehouden. Beetje bij beetje wordt dit mysterie ontrafeld naarmate je verder leest.

Ik vond dit een heel meeslepend boek, en vooral eentje vol emoties: liefde, verdriet, haat en geluk, maar bovenal de warme vriendschap tussen de meiden, die centraal staat in het boek.
Ik heb echt genoten van dit verhaal en heb de meiden in mijn lezershart gesloten.

Dit deel bevat naar mijn gevoel net iets meer diepgang dan het eerste deel van de Kustdromen-reeks, maar dat neemt niet weg dat het eerste deel ook prachtig was.

Ik raad dit boek zeker aan iedereen aan die even wil wegdromen naar Californië, tussen de sinaasappelbomen, en wil genieten van een mooi vriendschapsverhaal.

En opnieuw een leuk extraatje: aan het einde vind je weer een aantal heerlijke sinaasappelrecepten!