Echt verrassend

Waar gaat het over:
Sylvie en Dan zijn al een aantal jaren getrouwd, hebben en lieve tweeling, twee meisjes en lijken alles te hebben wat hun hartje begeert. Sylvie heeft het verdriet verwerkt van het overlijden van haar vader, alhoewel dat af en toe nog wat opspeelt. Ze gaan samen voor een lichamelijke check. Daar krijgen ze te horen dat ze prima gezond zijn en nog wel achtenzestig jaar zo door kunnen gaan. Dat slaat in als een bom en beangstigen hun. Ze stellen zich steeds meer dingen voor hoe vaak en hoe lang ze het nog moeten doen. Dat loopt de spuitgaten uit. Ze besluiten dat er ook nog iets van verrassing in hun huwelijk moet blijven, anders houden ze het vast niet vol zo lang. Dat mondt uit in een afspraak dat ze elkaar gaan verrassen. Daar gaat het mis. Ze vullen voor elkaar in wat de ander leuk gaat vinden en dat blijkt toch anders te zijn. Ze lijken steeds verder uit elkaar te drijven. Sylvie heeft daarnaast nog steeds hele positieve gedachten over haar vader en wil daar nog steeds aan blijven voldoen. Dan kijkt anders naar zijn schoonouders, ook dat geeft wrijving. Uiteindelijk komt alles wel goed, maar er zit een verassende (hoe kan het anders) plottwist in het boek.
Wat vind ik ervan:
Ik moet toegeven, in het begin irriteerde ik me een klein beetje aan het perfecte wereldje van Sylvie en Dan. Aangezien het verhaal vooral van Sylvie uitgaat, aan Sylvie dus. Ze deed een beetje popperig, barbieachtig aan. Ook hoe ze omging met de zaken die haar overkomen. De adoratie voor haar vader en haar ideale kindertijd, het wekte iets irritants op bij mij. Ook toen de “verrassingen” uit de hand gingen lopen. Aan het einde komt de aap uit de mouw en snap je waarom alles zo liep. Sylvie besluit om volwassen te worden en niet meer aan ieders ideaalbeeld te gaan willen voldoen. Ze komt meer bij zichzelf uit. Dat was mooi en maakte het toch tot een erg mooi boek. En ik werd Verrast. Lees vooral door als je dezelfde irritatie voelt is mijn tip, en laat je verrassen