Een boek dat indruk maakt

Het eerste boek dat ik van Mascha Gesthuizen las, Hannes keuze maakte ook al veel indruk op me.
Ik kreeg nu de kans om ook "De stier" van haar hand te lezen en ik ben dan ook meteen begonnen!
Dank aan Mascha voor dit recensie exemplaar.

Wat meteen weer opvalt is de fijne en toegankelijke schrijfstijl, vanaf bladzijde 1 zit je in het verhaal en komen de personages tot leven.

Achterflap:
De boerderij ligt afgelegen. Wat zich daar afspeelt kan niemand vermoeden. Bart en Joris groeien op met hun ouders op de boerderij. Er moet hard gewerkt worden, de verwachtingen zijn hoog. Een biertje kan de druk af en toe verlichten. Terwijl vader het gedrag van zijn jongens probeert te begrijpen door dat van zijn koeien te observeren, verkeert moeder voortdurend in tweestrijd; moet ze volgens de huwelijkse wetten haar echtgenoot steunen of moet ze haar kinderen in bescherming nemen tegen hun vaders wreedheid? De jongens zijn er voor elkaar, tot Barts vriendin Olivia bij hem intrekt. Liefde en pijn. Vriendschap, drank, het koude water. Hoe blijf je overeind als niemand je helpt? Hoe ontwijk je het gevaar, als je het niet aan ziet komen? In 'De stier' gaat het om leven en overleven.

Het is te voelen in het verhaal dat de schrijfster veel ervaring heeft opgedaan in haar werk als huisarts met huiselijk geweld, misbruik en de gevolgen daarvan. Hoewel het zware onderwerpen zijn voelt het nergens als te zwaar in het verhaal maar het maakt wel indruk.
Het verhaal start in 1957 met Aaltje die uitgehuwelijkt wordt aan een boerenzoon.
Ze trekt in op de boerderij en ze krijgen 2 zonen, een tweeling.
We volgen de familie en dan vooral de zonen Bart en Joris tot een epiloog in 2005.
De ontberingen waar beide jongens mee te maken krijgen op de liefdeloze boerderij zijn zwaar maar toch moeten ze hun eigen weg zoeken in het leven. De harde hand waarmee hun vader zijn zonen tot mannen wil maken maakte me enorm kwaad.
Hun karakter is heel verschillend en hun levensweg verloopt daardoor ook anders maar toch ook in veel opzichten hetzelfde. Joris is een karakter waar je veel empathie voor hebt en het raakte me diep hoe zijn leven verliep.
Bart gaat wat meer zijn eigen weg en het lijkt beter te gaan als hij de liefde bij Olivia vindt, maar is dat ook zo?

We krijgen in deze roman met allerlei dingen te maken: liefde, vriendschap, trauma en de gevolgen daarvan, verraad en nog veel meer.
Alles zit in deze roman.

Het is een boek geworden dat je niet snel vergeet, het sleept je mee en je wordt heen en weer geslingerd tussen allerlei emoties.
De personages zijn zo neergezet dat het alledaagse mensen zijn en daardoor voelt het levensecht.

Chapeau weer, deze schrijfster weet je te raken met haar verhalen die uit het leven gegrepen zijn en gegoten zijn in een prachtige roman met een onverwacht einde.